عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٨ - ٤١٧ - با پنج نفر همنشين مباش

نزد حضرت صادق آمدم اطاق از حاضران پر بود، از اهل خراسان و شام و ديگر شهرها، من براى نشستن جايى نيافتم، امام صادق ٧ كه تكيه داده بود روى پا نشست و فرمود:

اى شيعه آل محمد! راستش اين است كه از ما نيست كسى كه هنگام خشم خوددار نباشد و با دوست خود خوش صحبتى نكند و با هم خلق خود خوش خلقى نكند و با كسى كه با او رفيق است رفاقت نكند و هم جوار او هم جوار خود نباشد و خوشمزگى نكند با كسى كه با او خوشمزگى كند، اى شيعه آل محمد! تقوا پيشه كنيد «و لا حول ولا قوة الا بالله»[١].

٤١٧- با پنج نفر همنشين مباش‌

امام صادق ٧ از على بن الحسين ٨ روايت مى‌كند كه به امام باقر ٧ فرمود:

فرزندم! با پنج كس همنشين مباش و گفتگو مكن و رفيق راه مشو، من گفتم: پدر جان! آن‌ها كيانند به من معرفى كن.

فرمود: از همنشينى با دروغگو بپرهيز كه چون سراب است دور را به تو نزديك و نزديك را به تو دور مى‌كند، از رفاقت با فاسق بپرهيز؛ زيرا او تو را به يك خوراك يا كمتر از آن مى‌فروشد، با بخيل رفاقت مكن؛ زيرا او مال خود را به وقت سختى تو از تو دريغ كند، با بى‌خرد دوستى نداشته باش؛ زيرا مى‌خواهد به تو سود رساند، ضرر مى‌رساند، با كسى كه قطع رحم مى‌كند همنشين مباش؛ زيرا من او را در سه جاى كتاب خدا ملعون يافتم سوره محمد ٢٣- ٢٤، سوره رعد ٢٥، سوره بقره ٢٧[٢].

[١] - عرفان اسلامى: ٩/ ٣٩٨.

[٢] - عرفان اسلامى: ٩/ ٤٠١.