عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٢٢ - ٥٤٠ - جابر بن عبدالله انصارى

٥٣٩- بلال حبشى‌

از سابقين در اسلام و در عظمت قدر و جلالت شأن فروزنده‌تر از ستارگان فروزان است.

ام صادق ٧ در حق او فرمود:

خدا رحمت كند بلال را كه به ما اهل بيت عشق مى‌ورزيد و او بنده صالح بود.

چون اذان از جانب حق نازل شد، پيامبر بزرگ ٦ اعلامش را به آن جناب واگذار كرد و در طرد آنان كه نمى‌خواستند صداى او را بشنوند آيه شريفه‌ [إن أكرمكم‌] در حق او نازل شد!

آن جناب پس از وفات رسول خدا ٦ حاضر به اذان گفتن نشد؛ زيرا اذان گفتن خود را كمك به ستم ستمگران دوران مى‌دانست! تنها يك بار به درخواست دختر گرامى پيامبر اسلام اذان گفت و سپس به شام هجرت كرده و در آنجا درگذشت.

من قبر آن جناب را در باب صغير واقع در بيرون شهر شام زيارت كرده‌ام و از آن قبر با حقيقت تبرك جستم‌[١].

٥٤٠- جابر بن عبدالله انصارى‌

آن جناب صحابى جليل القدر و از اصحاب بدر است، در مدح و ثنايش روايات زيادى وارد شده و هم اوست كه سلام رسول خدا ٦ را به امام باقر ٧ رساند و آن جناب اول كسى است كه در روز اربعين به زيارت حضرت سيدالشهدا موفق شد و هم آن بزرگوار است كه لوح آسمانى را كه نص امامت ائمه : در اوست نزد حضرت زهرا ٣ زيارت كرد و از آن نسخه برداشت.

[١] - عرفان اسلامى: ١١/ ٢١٧.