شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٥٤ - آفت تأخير خيرات به فردا

ب ١٢٨٤- ١٢٧٥ جهان نيست: عالم ماده، جهان فانى، دنيا.

هستان: اين كلمه در مثنوى و ديوان شمس جمع «هست» به معنى «موجود زنده» آمده است.

٤٧٢٥/ ٣ و در فرهنگ لغات و تعبيرات مثنوى، «هستان» به همين معنى آمده ليكن بعيد نيست كه به معنى جنس «هست» باشد، نه جمع.

خاك: استعارت است از جسم.

باد: استعارت است از روح.

١٤٦٠- ١٤٥٩/ ٦ اينكه بر كار است: اندام و جسم.

آن كه پنهان است: روح.

چشم اسب ...: استعارت از چشمهاى حسى كه نور آنها از افاضه نور حق است. چنان كه اگر سوارى اسب را رهبر نباشد آن اسب در بى‌راهه خواهد افتاد و بود كه تباه شود. اگر نور الهى راهنماى آدميان نباشد گمراه شوند كه‌ «مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِداً.» (كهف، ١٧)