شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٥٤ - وحى آمدن موسى را

ب ١٧٩٠- ١٧٨٢ نقش: تصوير، عكس.

دم: باد، نفس.

نافرجام: زشت، بى‌هده.

ابتر: ناقص.

غطا: پرده، پوشش. غطا برداشتن: كنايت از آشكار شدن حقيقت.

٣٦٠١/ ٤ و در آن اشارتى است به آيه‌ «فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ.» (ق، ٢٢) مُستَحاضه: (اسم مفعول از استحاضه، از ريشه حيض) در اصطلاح فقها زنى است كه خون از او آيد نه در وقت عادت. و مستحاضه سه قسم است: قليله و متوسطه و كثيره. و در هر سه قسم، زن هر چند به خون آلوده است بايد نماز بخواند با رعايت شرايطى كه در كتابهاى فقهى و رساله‌هاى عملى آمده است به خلاف حيض كه در وقت حيض نماز بر او نيست.

چون: كيفيت. آلوده چون بودن: براى خدا به زعم خود هيأتى مجسم كردن.

مرد كار: سالك كه در پى تهذيب نفس است. كه به رياضت مشغول است.

١٤١٠/ ١ تجلّى ذات حضرت حق در موجودات، بر حسب استعداد هر موجود است نه آن كه معاذ اللّه آن تجلّى اوست. چنان كه آينه هر نقش را مى‌نماياند و خود آن نقش نيست.

پروردگار با هر موجودى است اما آن موجود نيست. اين معنى در سخنان امير المؤمنين على (ع) فراوان آمده است و در قرآن كريم نيز اين معنى دقيق را مولانا با تشبيهى ساده بيان مى‌كند كه نفس ناى زن در ناى به اندازه گنجايش ناى است. سپس بدين نكته اشارت مى‌كند كه وصفها، براى حضرت حق، هر چند هم به نظر ما خوب و رسا باشد لايق‌