[بنده تو] يونس پسر متى ٧ در شكم ماهى در هنگامى كه ندا كرد ترا در تاريكيهاى‌[١] سه‌گانه آنكه نيست خدائى مگر تو منزّهى تو بدرستى كه من بودم و هستم از جمله ستم‌كنندگان و تو رحم‌كننده‌ترين رحم‌كنندگانى پس برآوردى براى او حاجت او را و رويانيدى براى او درختى از كدو و فرستادى تو او را به سوى صد هزار نفر يا زياده و بودى تو به او نزديك اى نزديك به مردمان آنكه رحمت فرستى تو بر محمّد و بر آل محمّد و آنكه اجابت كنى دعاى مرا و برسانى به‌[٢] من تجاوز خود از گناه من پس به تحقيق كه غرق شده‌ام من در درياى ستم كردن بر نفس خود و غلبه كرده است مرا مظلمه‌هاى بسيار براى آفريدگان تو بر من رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و خريدارى كن مرا [و پنهان كن مرا] از ايشان و آزاد گردان مرا از آتش جهنم و بگردان مرا از آزاد كرده‌شده‌هاى خود و رهاساخته‌شده‌هاى خود از آتش در اين محلّ كه ايستاده‌ام من در آن به سبب بخشش تو اى منّت گذارنده اى خداى من و سؤال مى‌كنم ترا بنام تو كه خوانده است ترا به آن نام بنده تو و پيغمبر تو عيسى پسر مريم ٧ در وقتى كه قوى گردانيدى تو او را به روح پاك و گويا ساختى او را در گهواره پس زنده گردانيد به بركت آن نام مرده را و خلاص كرد به سبب آن اسم كور مادر زاد را و پيس را به اذن تو و ساخت از گل مانند صورت مرغ پس گرديد مرغ زنده به اذن تو و بودى تو به او نزديك اى نزديك به همه چيز آنكه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آنكه فارغ سازى مرا براى آنچه آفريده شده‌ام من براى آن و مشغول مگردان مرا به تحصيل آنچه ضامن شدى تو آن را[٣] براى من و آنكه بگردانى مرا از عبادت‌كنندگان خود[٤] و از پارسايان خود در دنيا و از جمله كسانى كه آفريده‌اى آنها را براى سلامتى و گوارا ساخته‌اى به آنها زندگانى دنيا را با وجود بخشش تو اى بخشنده اى بلند مرتبه اى بزرگ اى خداى من و سؤال مى‌كنم ترا بنام تو كه خوانده است ترا به آن نام آصف پسر برخيا بر تخت پادشاهزاده شهر سبا (مراد بلقيس است) پس بود كمتر از چشم بر همزدنى‌

[١] -مراد از تاريكى‌هاى ثلاث تاريكى شب و تاريكى دريا و تاريكى شكم ماهى است يا آنكه تاريكى شب و دو تاريكى دو شكم ماهى. چه وارد شده كه اولا يك ماهى او را فرو برد بعد از آن، آن ماهى را ماهى ديگر فرو برد. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى آمرزش خود را به من رسانى.

[٣] -يعنى به تحصيل روزى و سعى بسيار بهم رسانيدن آنچه به قدر حركت مذبوحى كافى است و احتياج به تردد بسيار و ابرام نيست. و اللَّه يعلم بحقايق الامور

[٤] -يعنى براى عبادت كردن و اين اشاره است به قول خداى تعالى كه فرموده‌« وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» يعنى و خلق نكرديم ما از آدميان و جن را مگر از جهت آنكه عبادت و بندگى كنند ما را. و اللَّه يعلم