روان گردانيده‌اى مرا، قصد نماينده‌ام آنچه را كه تو از من خواسته‌اى در حالى كه نيستم خسّت‌كننده به نفس خود در آنچه خشنود مى‌گرداند ترا از من، جهت آن كه به سبب آن چيز به تحقيق كه خشنود مى‌گردانى مرا و نه تقصيركننده‌ام در سعى خود از آنچه به سوى آن خوانده‌اى تو مرا، زود بجا آورنده‌ام مر آنچه را كه شناسانده‌اى تو مرا، شروع نماينده‌ام در آنچه طريقه قرار داده‌اى از براى من، بينايم در آنچه نموده‌اى تو آن را به من، رعايت‌كننده‌ام آنچه را كه امر نموده‌اى مرا به رعايت آن پس خالى مگردان مرا از زير نظر خودت داشتن و بيرون مكن مرا از عنايت خود و عاجز مگردان مرا از قوّت دادن خود و بيرون منماى مرا از مقصودى كه برسم من به سبب آن خواسته تو را، و بگردان بر بينائى رفتار مرا، و بر رسيدن به مقصود جاده راه مرا، و بر رسيدن به حق بگردان طريقه مرا، تا آن كه برسانى مرا به آرزوى من‌[١] و برسانى به من آرزوى مرا و تا آن كه نازل گردانى مرا بر آنچه به سبب آن اراده نموده‌اى تو مرا و مرا و از براى آن خلق كرده‌اى مرا و به سوى آن جاى داده‌اى مرا و پناه ده دوستان خود را از مبتلا شدن به بليّه‌ها و آزمايش كن ايشان را[٢] به سبب رحمت تو از جهت رحمت خود در نعمت تو آزمودنى جهت برگزيدن و خالص شدن به سبب رفتن به راه من و پيروى نمودن طريقه من و ملحق گردان مرا به جماعت صالحان از پدران من و صاحبان خويش من [قرابت من‌].

ب: و آن حضرت ٧ در قنوت خود اين دعا را خواندند:

خداوندا هر كس كه جاى گيرد به سوى جايگاهى پس توئى جايگاه من، و هر كس كه پناه برد به سوى پناهى پس توئى پناه من، بار خدايا رحمت فرست بر محمد و بر آل محمّد، و بشنو آواز مرا و برآور حاجت مرا و بگردان در نزد خود بازگشت مرا و مكان مرا و محافظت نماى مرا در امتحان نمودن مرا از

[١] -يعنى تا آن كه من به آرزوى خود برسم و آرزوى من به من برسد، و احتمال دارد كه حرف« با» در« تنيل بي» باء سببى باشد، يعنى برسان مرا و برسان مردم را به سبب من به آن چه آرزو دارم و آن را از براى خود و از براى ايشان مى‌خواهم، از قوّت داشتن و عزيز بودن و هدايت يافتن و غير آنها. و اللَّه يعلم بالصّواب

[٢] -يعنى تو ايشان را آزمايش نماى، يا آن كه ايشان را از كدورات و كثافات صاف و خالص نماى، آزمايشى يا خالص نمودنى كه سبب شود جهت برگزيدن و خالص و صاف شدن ايشان از شكّ و شرك و عصيان، نه امتحانى كه سبب شود كفر و عصيان ايشان را. و اللَّه يعلم