بر محمّد و بر آل محمّد و پناه ده مرا و بى‌نياز گردان مرا به سبب فرمانبردارى تو از فرمانبردارى بندگان تو و به سبب سؤال نمودن از تو از طلب كردن از مخلوقات تو و بگردان مرا از خوارى پريشانى به سوى عزّت توانگرى و از خوارى گناهان به سوى عزّت فرمانبردارى پس به تحقيق كه ترجيح داده‌اى تو مرا بر بسيارى از مخلوقات خود از روى بخششى كه صادر شده از تو و احسانى از تو نه به سبب استحقاقى كه باشد ناشى از من خداوندا پس تراست ستايش بر اين نعمتها كه مذكور شد همه، رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و بگردان مرا براى نعمتهاى خود از جمله شكرگزاران و براى احسانهاى خود از ياد آورندگان و رحم كن مرا به شفقت خود اى رحم‌كننده‌ترين رحم‌كنندگان.

مخفى نماند كه در بعضى از نسخه‌هاى اين كتاب ابو طالب بن رجب برسى روايتى نقل نموده مى‌گويد كه: اين دعاء جوشن را يافتم و سند آن را و فضيلت آن را در كتابى از كتابهاى جدّ نيكبختم تقى الدين حسن بن داود رحمه الله كه تفاوت داشت با آنچه در كتاب مهج الدعوات و غير آن مذكور است و اين روايت پيش از دعا مذكور بود پس من دوست داشتم كه اثبات كنم آن روايت را در اين مكان تا نگهداشته شود فضل دعائى كه مذكور شد. مترجم گويد كه از اين سخن ظاهر مى‌شود كه اين روايت را ابن طاوس عليه الرحمة در كتاب خود نياورده بود و در اصل كتاب مهج الدعوات نبوده بلكه از ملحقات و اضافات ابو طالب بن رجب است و ليكن چون در بعضى نسخه‌ها بود اين را نيز ترجمه نمود.

شرح فضيلت دعاى جوشن‌

: اين است آن چيزى كه در باب فضيلت دعاى جوشن وارد شده و آنچه از ثواب باشد از براى كسى كه اين دعا را بخواند يا آنكه آن را با خود نگاه دارد. بعد از انداختن سندهاى آن، روايت شده از مولاى ما و پيشواى ما و مهتر ما حضرت امام موسى بن جعفر ٨ از پدر خود امام جعفر صادق و ايشان از پدر خود از جدّ خود و ايشان از پدر خود حضرت امام حسين بن امير المؤمنين على بن ابى طالب صلوات الله عليهم اجمعين فرمودند كه پدرم امير المؤمنين ٧ به من گفت كه: اى فرزند من مى‌خواهى كه ترا سرى از اسرار خداى عزّ و جلّ تعليم نمايم كه رسول خدا ٦ مرا تعليم نموده و از اسرار آن حضرت بود كه بر آن احدى مطلع نبود؟ گفتم: بلى اى پدر بزرگوار فداى شما گردانيده شوم. پس آنگاه فرمودند كه: جبرئيل ٧ بر رسول خدا ٦ در روز جنگ احد فرود آمد و آن روزى هولناك (و) بسيار گرم بود و بر پيغمبر ٦ زرهى بسيار سنگين بود كه از جهت گرمى هوا و حرارت زره توانائى برداشتن آن را نداشت.

پس پيغمبر ٦ فرمودند كه: سر خود را به جانب آسمان برداشتم، پس خداى تعالى را دعا كردم. پس درهاى آسمان را ديدم كه گشوده شد و غرق‌شده به نور و رحمت الهى جبرئيل ٧ بر من فرود آمد و به من گفت: السّلام عليك يا رسول اللَّه. پس در جواب گفتم: و عليك السّلام اى برادر من جبرئيل. پس گفت كه: خداى بلند و بزرگوار از همه چيز ترا