كه شامل است بر همه مخلوقات خدا پناه مى‌دهم از شرّ هر كس كه موجود باشد در اين دنيا و از شرّ پادشاه ايشان و از شرّ حمله‌هاى ايشان و از قوّت ايشان و از غلبه ايشان و از مكر ايشان و از حيله ايشان و پناه مى‌دهم نفس خود را و اهلم را و مالم را و فرزندم را و دوستانم را و همه نعمتهاى خدا را كه در نزد من است به زيادتى قدرت خدا و به زيادتى غلبه خدا و به سختى قوّت خدا و سختى عظمت خدا و به پيمان و عهدهاى خدا و اطاعت كردن خدا كه فرض نموده و قرار داده آن را بر جن و انس پناه مى‌برم به اسم خدا كه نگاه مى‌دارد آسمانها و زمين را از آن كه زايل و برطرف شوند و هر آينه اگر زايل شوند آنها نگاه نخواهند داشت آنها را هيچ كسى از غير خدا[١] بدرستى كه خدا هست با بردبار و آمرزنده و پناه مى‌جويم به اسم خدا كه شكافت دريا را از براى اولاد يعقوب و تبعه ايشان و به اسم خدا كه نرم ساخت از جهت داود آهن را و به اسم خدا كه زمين تماما ملك اوست در روز قيامت و آسمانها در هم پيچيده شده است به قدرت او منزه است خدا و بلند است از چيزى كه‌[٢] شريك قرار مى‌دهند او را پناه مى‌برم از شرّ همه كسانى كه در اين دنيااند و از شرّ همه كسانى كه خدا خلق نموده ايشان را و از شرّ چيزى كه فرو گرفته است به او علم خدا و از شرّ هر صاحب شرّى و از شرّ رشك بردن هر حسد برنده و جهد نمودن هر سعى‌كننده در بدى و نيست قدرتى‌[٣] از براى ما و نه قوّتى مگر به خدا كه بلند و بزرگ است شأن و امر او خداوندا از تو طلب امداد مى‌نمايم و از تو مطالبه فريادرسى مى‌كنم و بر تو اعتماد مى‌نمايم و توئى پروردگار عرش كه بزرگ است بار خدايا رحمت نماى بر محمّد و بر آل محمّد و نگاه دار مرا و رهائى ده مرا از هر گناهى و بلائى كه وارد شده در اين روز و در اين شب و در همه روزها و شبها [شبها و روزها] از آسمانها و از زمين، بدرستى كه تو بر همه چيز بسيار توانائى پناه مى‌جويم به اسم خدا بر نفس خودم و اهلم و مالم و فرزندم [و مالم و اهلم و فرزندانم‌]، پناه مى‌برم به اسم خدا بر هر چيزى كه بخشيده است آن را به من پروردگار من،

[١] -يا آن كه بعد از زائل شدن آسمانها و زمين ديگر نمى‌تواند نگاهدارد كسى آنها را. و اللَّه يعلم

[٢] -و احتمال دارد كه لفظ« ما» در عمّا يشركون مصدرى باشد، يعنى خداى تعالى منزّه است از شريك قرار دادن كفّار از براى او. و اللَّه يعلم

[٣] -و محتمل است كه حول به معنى انتقال باشد. يعنى نيست از براى ما انتقالى از معصيتها و خلاصى از مهيّات و نه قوّتى بر بجا آوردن طاعات و امتثال اوامر مگر به توفيق خداى تعالى، يا آن كه حول به معنى حركت باشد. يعنى نيست حركتى و نه استطاعتى از براى ما كه تصرّف نمائيم در اشياء مگر به خواست خدا. و اللَّه يعلم