١٢- و ايضا ابن طاوس گويد كه: دوست ما ملك مسعود- كه خداى تعالى عاقبت او را به برآوردن وعده‌هاى خود ختم كند- به ما حديث نمود آنكه: در خواب شخصى را ديد كه با او از عقب ديوار سخن گفت و روى او را نديد و اين دعا را مى‌خواند:

اى صاحب قدرت و حكمها و اى صاحب همّتها و قصدها شتاب كن در ظهور بنده خود و دوست خود و حجت و دليل بپاى دارنده فرمان ترا در آفريدگان خود و بگردان براى ما در اين خير و خوبى را.

١٣- ابن طاوس گويد كه: در مجموعه‌اى به خطّ مصنّف آن يافت كه بسيار كهنه بود و اسم او محمّد بن محمّد بن عبد اللَّه بن فاطر بود و از مشايخ خود به اين عبارت روايت نموده است كه: حديث نمود به ما محمّد بن على بن رقاق قمى، از ابو الحسن [محمّد بن احمد بن خ. ل.] على بن حسن بن شاذان قمى، از ابو جعفر محمّد بن علىّ بن حسين بن بابويه قمى، از پدر خود و او گفته كه حديث نمود به ما جعفر بن عبد اللَّه حميرى، از محمّد بن عيسى بن عبيد و او گفته كه خبر داد به ما عبد اللَّه الرحمن [عبد الرحمن خ. ل.] بن ابى هاشم از ابى يحيى مدينى [مدنى خ. ل.]، از حضرت ابا عبد اللَّه امام جعفر صادق ٧ آنكه فرمودند كه: از جمله حقّ ما بر دوستداران و شيعيان ما آن است كه بايد مردى از نماز خود منصرف نشود مگر آنكه اين دعا را بعد از فراغ از نماز بخواند و دعا اين است:

خداوندا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم ترا بنام تو كه بزرگ است [به حقّ تو كه بزرگ است بزرگ است‌] آنكه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل او كه پاكانند [و رحمتى فرست بر آنان‌] رحمتى تمام و هميشه و آنكه داخل كنى تو بر محمّد و بر آل محمّد و بر دوستداران ايشان و بر يارى‌كنندگان ايشان هر جا كه باشند و هر كجا كه باشند در هموارى يا كوهستان يا در بيابان يا در دريا از بركت دعاى من آنچه را كه روشن شود به سبب آن چشمهاى ايشان، محافظت كن اى مولاى من پنهانهاى از اهل بيت را و برگردان ايشان را به سوى اهلهاى ايشان در حالى كه به سلامت باشد و بر طرف گردان غم را از غمگينان و زايل كن اندوه را از اندوهناكان و بپوشان برهنه‌ها را و سير گردان گرسنه‌ها را و سيراب گردان تشنه‌ها را و ادا كن قرض قرض‌داران را و كدخدا كن عزبان را و شفا ده بيماران را