آن موسى كه بر او باد سلام بر ساحران شهر مصر سخن نمود و غلبه نمود (يعنى معارضه نمود). پس وحى فرستادى تو به سوى او كه مترس به درستى كه تو بلند و غالبى و به حقّ نامهاى تو كه نقش كرده شده‌اند بر انگشتر سليمان بن داود بر او باد سلام كه مالك شده است به بركت آن پرى زاد و آدمى زاد و شيطانها را و خفيف و خوار نموده است به سبب آنها شيطان و سپاه او را و به حقّ آن نامهائى كه خلاصى يافت به بركت آنها ابراهيم از آتش نمرود و آن نامهائى كه به سبب آنها ادريس كه بر او باد سلام به مكانى بلند (يعنى آسمان) بالا برده شد و به آن نامهاى نوشته‌شده بر پيشانى اسرافيل بر او باد سلام و به آن نامهاى نوشته شده بر [در] خانه پاكيزه (يعنى بهشت) و به هر نامى كه آن از براى خداى عزّ و جلّ است كه خوانده است خدا را به آن نام پيغمبر[١] فرستاده‌شده‌اى يا فرشته مقرّبى يا بنده صاحب ايمانى و به هر نامى كه آن از براى خداى عزّ و جل است در كتابى از كتابهاى او و به هر نامى كه آن در علم خدا سپرده شده است و به نامهاى خداى كه نوشته شده‌اند در لوح نگاه داشته شده و به آن نام كه آفريده است به بركت آن همه گروه‌هاى خلايق را و به نام خداى بزرگتر بزرگ عظيم‌تر عظيم عزيزتر عزيز بزرگتر بزرگ و به حقّ نامهاى خدا همه آنها كه هر گاه خدا به آن نامها نام برده شود خوار و مضطرب مى‌شود[٢] پهلوهاى فرشتگان خدا و آسمان خدا و زمين خدا و بهشت خدا و آتش او و به نام خدا كه بزرگتر است آن چنان كه تعليم نمود آن را به آدم كه بر او باد سلام در بهشتهاى خلد و رحمت فرستد خدا و فرشتگان او بر محمّد و بر آل او و بر همه پيغمبران خدا و فرستادگان او خداوندا پس به حرمت اين نامها و به حرمت معنى آنها پس به درستى كه نمى‌داند معنى آنها را غير تو آن كه برآورى دعاى مرا و رحم نمائى زارى مرا و داخل سازى مرا در بندگان صالح خود و عطا فرما ما را در دنيا[٣] نيكوئى را و در آخرت نيكوئى را [و به ما بين اين دو آمرزش و رحمت را عطاء فرما] و ما را از عذاب آتش نگهدار و ما را با نيكوكاران بميران و ما را در روز قيامت رسوا مگردان.

[١] -نبى مرسل پيغمبرى است كه از براى او دين و كتابى باشد چون ابراهيم و موسى و عيسى و پيغمبر آخر الزمان. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى مى‌لرزد پهلوهاى ملائكه از ترس و هيبت خداى تعالى. و اللَّه يعلم

[٣] -بعضى گفته‌اند كه مراد از حسنه دنيا قناعت است و از حسنه آخرت شفاعت و از حضرت امير المؤمنين ٧ منقول است كه: حسنه دنيا زن صالحه است و حسنه عقبى حور پسنديده، و از حضرت ابى عبد الله ٧ مروى است كه: حسنه دنيا روزى فراخ است و حسنه آخرت خشنودى الهى است، و معانى ديگر نيز تفسير شده است.

مترجم گويد كه در وقت خواندن هر گاه همه آنها قصد شود كه عبارت از مطلق نيكوئى است كه شامل همه آنهاست بهتر است. و اللَّه يعلم