دورى مى‌نمايم از آن به خدايى كه نيست خدائى مگر او هميشه زنده به خود برپاست‌[١] فرا نمى‌گيرد او را سستى و نه خوابى از براى اوست آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است كيست آن كه درخواست نمايد نزد او مگر به اذن او ميداند آنچه را كه پيش روى ايشان و آنچه را كه در پس سر ايشان است و احاطه نمى‌كنند به چيزى از علم او مگر به آنچه خداى خواهد و فرو گرفته است كرسى او آسمانها و زمين را و به تعب نمى‌اندازد او را نگاهداشتن آنها و اوست بلند مرتبه بزرگ و كيست ستم‌كننده‌تر بر خود از كسى كه مذكور شود نزد او آيات پروردگار او پس اعراض نمايد از آنها و فراموش كرده باشد چيزى را كه كرده است دستهاى او. بدرستى كه ما گردانيديم بر دلهاى ايشان پوشش‌ها كه مبادا بفهمند قرآن را و گردانيديم در گوش‌هاى ايشان گرانى را و اگر بخوانى تو ايشان را به سوى راه حق پس ره نمى‌يابند در اين هنگام هرگز. آيا پس ديده‌اى تو كسى را كه فرا گرفت خداى خود را از روى خواهش و واگذاشت او را در گمراهى خداى بر دانش ازلى و مهر نهاد بر گوش او و بر دل او و گردانيد بر چشم او پرده‌اى پس كيست كه راه نمايد او را از غير خدا[٢] آيا پس پند شما نمى‌گيرد آن جماعت كسانى‌اند كه مهر نهاده است خدا بر دلهاى ايشان و بر گوش‌هاى ايشان و بر چشم‌هاى ايشان و جماعت غافلان از عذاب خدا ايشانند و هر گاه مى‌خوانى تو (اى محمّد) قرآن را مى‌گردانيم ميان تو و ميان آن جماعتى كه ايمان نمى‌آورند به آخرت پرده پوشيده شده و گردانيديم ما بر دل‌هاى ايشان پوشش‌ها كه مبادا بفهمند قرآن را و گردانيديم در گوشهاى ايشان گرانى را و هر گاه ياد نمودى تو پروردگار خود را در قرآن كه يگانه است او بازگردند كافران بر پشت‌هاى خود در حالى كه نفرت‌كنندگان باشند[٣] و رحمت فرستد خدا بر محمّد و بر آل او كه پاكند از گناه.

ب: حرزى ديگر از حضرت امام حسن عسكرى ٧ ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان اى تهيه من نزد سختى من و اى فريادرس من نزد اندوه من اى همراز من نزد تنهائى من نگاهبانى نماى مرا به چشم خود كه بخواب نمى‌رود و

[١] -اين آيات سابقا در حرز حضرت امام موسى ٧ مذكور شده و في الجملة به بعضى از تفاسير آنها اشاره شد. و اللَّه يعلم

[٢] -يا از بعد از واگذاشتن خداى او را در گمراهى. و اللَّه يعلم

[٣] -همه اين آيات سابقا ذكر شده و في الجمله اشاره به بعضى از تفسير آنها شده است.