ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٢٩٣ - ز دعاهاى حضرت امام جعفر صادق
اى بسيار غلبهكننده، اى آمرزنده گناهان بزرگ، اى درستكننده شكستگىهاى دلها، اى آفريننده، اى روزى دهنده، اى شكافنده، اى بهم آورنده،[١] اى راستگو، اى يگانه، اى مقصود در حاجتها، اى يكتا، اى صاحب شرف، اى بخشنده، اى بىهمتا، اى عطاكننده، اى بسيار منزّه، اى رحمكننده، اى بسيار پاكيزه، اى مهربان، اى حفظكننده، اى ستايش كرده شده، اى بزرگوار، اى ابتداكننده،[٢] اى عود فرماينده،[٣] اى دوست (يا آنكه اى صاحب اختيار)، اى بلند مرتبه، اى بىنياز، اى توانا، اى خلقكننده، اى صورت دهنده، اى پادشاه، اى بسيار با قدرت، اى برانگيزاننده مردگان، اى ميراث برنده،[٤] اى صاحب كبريا، اى بزرگ، اى بخشنده، اى نگاهدارنده روزى فراخ، اى سالم از عيبها، اى امان دهنده، اى نيكوكار، اى بىجفت، اى بخشنده، اى منعكننده بلاها، اى عقوبتكننده، اى فايده بخشنده، اى پراكندهكننده جمعيّتها، اى جمعكننده متفرقها،[٥] اى ثابت، اى ظاهركننده حقّ، اى زنده، اى به خود بر پاى، اى بسيار دوستدار، اى عود فرماينده، اى طلبكننده حقّ،[٦] اى غلبهكننده، اى دريابنده گريختگان، اى بزرگ، اى زياد بخشنده، اى كرمكننده، اى بسيار بخشنده، اى احسانكننده، اى قبول توبهكننده، اى صاحب كرم، اى نجات دهنده از اندوه، اى برطرف كننده غم، اى فرود آورنده دين حقّ، اى گوينده كلام راست، اى خلقكننده آسمانها و زمين، اى ستون آسمانها و زمين،[٧] اى نگاه دارنده[٨] آسمانها و زمين، اى صاحب نعمت نيكو و احسان بزرگ،
[١] -ممكن است كه اشاره باشد به قول خداى تعالى كه فرمودهاند« أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما» يعنى آيا نمىبينند آن جماعتى كه كافرند آنكه بودند آسمانها و زمين رتق يعنى هر يك از آنها يك طبقه داشتند كه اجزاء آنها بهم چسبيده بود پس شكافتيم آنها را به اين نحو كه آسمان را هفت طبقه قرار داديم و هر طبقه را متحرك قرار داديم به حركتى كه مخالف باشد با حركت طبقه ديگر پس لازم آيد كه طبقات از يك ديگر جدا شوند و همچنين طبقات زمين اوّلا همگى آب بوده پس بعد از آن كفى بر روى آب بهم رسيده و به تدريج زمين گشته و بعد از آن پهن شده و از آب و هوا بهم رسيده و بخار گشته و بعد از آن آتش بهم رسيده و هر طبقه به سبب حالات و كيفياتى كه در او است جدا گشتهاند از يك ديگر و بعضى گويند كه اوّلا هر يك از آسمان و زمين خلق شدند بدون آنكه در آنها فرجهاى و شكافى باشد پس شكافتند آسمان را به سبب درها و آمدن باران و زمين را به سبب روئيدن گياهان و درختان و ممكن است كه فتق اشاره باشد به پراكنده بودن مادّهها و اسباب موجودات و رتق اشاره باشد به بهم آوردن و جمع نمودن چهار عنصر و اسباب خلقت مخلوقات و ساير مهمّات و امور و احتمال معانى ديگر نيز مىرود كه موجب درازى كلام مىگردد. و اللَّه يعلم
[٢] -يا مبدى يعنى اى آفريننده چيزها در ابتدا بىآنكه پيش از آن مثالى و مانندى باشد. و اللَّه يعلم
[٣] -يا معيد يعنى اى آفريننده مردمان بعد از حيات به مردن يا بعد از مردن به زندگى مرتبه ديگر.
[٤] -يا وارث يعنى اى ميراث برنده و خداى تعالى را ميراث برنده از جهت آن مىگويند كه باقى مىماند بعد از برطرف شدن همه خلايق پس گويا كه املاك تمام به او ميراث مىرسد.
[٥] -يا جمعكننده اسباب وجود يا جمعكننده اعضاء از هم پاشيده يا جمعكننده چيزهائى كه ضد يك ديگر باشند. و اللَّه يعلم
[٦] -يعنى يارى دهنده دين حق يا شخصى را كه براه حقّ رود.
[٧] -عماد به كسر عين چيزى را گويند كه بپا بايستد و به او چيزى ديگر ثابت بماند كه اگر آن نبوده باشد آن چيز بيفتد و زايل شود.
[٨] -اشاره است به قول خداى تعالى كه فرمودهاند« إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا» يعنى خداى تعالى نگاه مىدارد آسمانها و زمين را كه مبادا زايل شوند.