و بيرون آور مرا بيرون آوردنى پسنديده و بگردان براى از نزد خود قوّتى يارى‌كننده‌[١] و نزديك گردانيديم ما موسى را در حالى كه بود راز گوينده و برداشتيم ما ادريس را در مكانى بلند زود باشد كه بگرداند[٢] براى مؤمنان خداى بخشنده دوستى را و انداختم من بر تو (اى موسى) دوستى را از جانب خود[٣] و تا آن كه پرورده شوى بر نظر تربيت من وقتى كه مى‌رفت خواهر تو (مريم) پس مى‌گفت آيا راهنمايى كنم شما را بر كسى كه نگاهدارى نمايد او را پس برگردانيديم ترا به سوى مادر تو تا آنكه روشن شود چشم او و تا اندوهناك نگردد او و كشتى تو (اى موسى) شخصى (كافرى) را پس رهانيديم ما ترا از اندوه و آزموديم ترا[٤] آزمودنى مترس (اى موسى) خلاصى يافتى تو از گروه ستمكاران، مترس (اى موسى) بدرستى كه تو از جمله امان يافتگانى، مترس و بدرستى كه تو بلندتر و غالبى در حالى كه نترسى تو رسيدن دشمن را و نترسى تو از غرق شدن، مترسيد شما[٥] بدرستى كه من با شمايم مى‌شنوم سخنان شما را[٦] و مى‌بينم كارهاى شما را، مترس تو بدرستى كه ما رهاننده‌ايم ترا و اهل ترا و يارى مى‌دهد ترا (اى محمد) خداى يارى كردنى غلبه‌كننده و كسى كه اعتماد نمايد بر خدا پس خدا كافى است او را بدرستى كه خدا رساننده است فرمان خود را به تحقيق كه گردانيده است خدا براى هر چيزى اندازه‌اى پس نگاه دارد ايشان را خدا از شرّ آن روز و پيش آورد ايشان را تازگى روى و شادمانى را و برمى‌گردد مؤمن بسوى كسان خود خوشحال و بلند گردانيديم ما براى تو (اى محمد) ياد نمودن نام ترا دوست مى‌دارند مشركان بتها را مثل دوست داشتن مؤمنان خدا را و آنان كه ايمان آورده‌اند ثابت‌ترند در دوستى مر خدا را اى پروردگار ما[٧] فرو ريز بر ما صبر و شكيبايى را و نگاهدار قدمهاى ما را و يارى ده ما را بر گروه كافران آنچنان جماعتى كه‌[٨] گفتند به ايشان منافقان كه بدرستى كه مردمان كفّار به تحقيق كه اتّفاق كرده‌اند براى كشتن شما پس بترسيد از ايشان زياد گردانيد اين سخن ايمان ايشان را و

[١] -و ممكن است كه سلطان به معنى پادشاهى باشد چنانچه سابقا مذكور شد.

[٢] -سابقا اشاره به بعضى از تفاسير اين آيه شده.

[٣] -تا آنكه مردم با تو مهربانى نمايند.

[٤] -آزمودن خداى تعالى بنده خود را از جهت اتمام حجت بر او است هر گاه گناه كار باشد و اگر مؤمن است پس از جهت اطلاع يافتن ديگران بر كار خوب آن بنده است يا از جهت زيادتى مرتبه و ثواب او است و مصلحتهاى ديگر نيز ممكن است كه ذكر همه آنها موجب تطويل است. و اللَّه يعلم

[٥] -يعنى اى موسى و هارون.

[٦] -يعنى گفتار و كردار شما را مى‌دانم. و اللَّه يعلم

[٧] -اين آيه در سوره بقره است.

[٨] -اين آيه در سوره آل عمران است و سابقا به بعضى از تفسير آن اشاره شد.