تا آنكه شل سازى تو به تغيير[١] از جانب تو يك طرف بدن او را* اى كسى كه كه منزّه است زائيده نشده و نزائيده است پس آن جوان گفت: به حقّ آن كسى كه آسمان را بلند كرده است و او آب روان را جارى نموده است كه هنوز دعاى پدرم تمام نشده بود كه به من اين بلائى نازل شد كه آن را مى‌بينى. پس جامه خود را برداشت و پهلوى خود را ظاهر ساخت. پس آن حضرت ديد كه يك طرف بدن آن جوان شل شده. آن جوان گفت سه سال بود كه از پدرم التماس مى‌نمودم كه براى من دعا كند در همان موضعى كه مرا نفرين كرد و آن قبول نمى‌كرد تا آنكه در اين سال بر من ترّحم كرد و التماس مرا قبول نمود. براى او شترى جوان خوش رفتار نرم روى را مهيّا نمودم و او را بر آن سوار كردم و از شهر بيرون آمديم به اميد آنكه از اين بلا نجات يابم، تا آنكه در اثنا شب به موضع اراك‌[٢] و حطمه رسيديم. پس ناگاه از آن موضع مرغى پريد و آن شترى رم برداشت كه پدرم بر آن سوار بود و او را در درّه سنگلاخى در ميان دو سنگ انداخت. پس چون من به او رسيدم او را يافتم كه فوت شده بود. پس او را در همان موضع دفن نمودم. پس آنگاه حضرت امير المؤمنين ٧ فرمودند كه: بدرستى كه به تو فريادرسى رسيد. ترا فريادرسى آمد. من ترا دعائى بياموزم كه آن را به من پيغمبر خدا ٦ تعليم نموده است و در آن اسم خداى بزرگ و بزرگ‌تر غالب بخشنده‌اى است كه خداى تعالى به بركت اين دعا حاجت كسى را برمى‌آورد كه اين دعا را بخواند و به او مى‌بخشد آنچه را كه از خدا خواهد و به بركت اين دعا از آن شخص غمّ و همّ برطرف مى‌شود و از او اندوه رفع مى‌گردد و از او بيمارى برطرف مى‌شود و به بركت اين دعا شكستگى او درست مى‌شود و درويش، توانگر مى‌گردد و قرض او داده مى‌شود و از او چشم زخم بر مى‌گردد و گناهان او آمرزيده مى‌شود و عيب‌هاى او پوشيده مى‌شود و از ترس هر شيطانى سركش و هر جبركننده ظالم ايمن مى‌گردد و اگر اين دعا را هر آن بنده فرمان بردارى بر كوه بخواند هر آينه آن كوه از جاى خود زايل مى‌شود و اگر اين را بر مرده‌اى بخواند هر آينه خداى تعالى آن را زنده مى‌گرداند پس از آنكه مرده است و اگر كسى اين دعا را بر آب بخواند هر آينه بر روى آن راه مى‌رود به شرط آنكه به آن تكبّر راه نيابد. پس حضرت امير المؤمنين ٧ فرمودند كه: اى جوان بايد كه از گناهان پرهيزگارى نمائى و توبه نمائى از آنچه آن را كرده‌اى. پس به درستى كه مرا بر تو رحم آمد و بايد كه خداى تعالى نيّت خالص ترا و اعتقاد درست ترا بداند و اين دعا را در طلب معصيت نخوانى و اين دعا را تعليم نكنى مگر به كسى كه دانى و به دين او اعتماد داشته باشى. پس بدرستى كه اگر نيّت خود را خالص نمائى، پس خداى تعالى حاجت ترا بر مى‌آورد و در خواب پيغمبر خدا ٦ را خواهى ديد كه ترا به بهشت و به برآمدن حاجت تو بشارت دهد. پس آنگاه حضرت امام حسين ٧ فرمودند كه: خوشحالى من به مطّلع شدن به فايده اين دعا بيشتر از خوشحال شدن اين جوان به برطرف شدن آزار او بود، از جهت آنكه من هرگز اين دعا را از پدر خود نشنيده بودم.

بعد از آن حضرت امير المؤمنين ٧ به من فرمودند كه دواتى و كاغذى را بياور. پس چون آن را حاضر نمودم فرمودند كه: بنويس آنچه را كه بر تو مى‌خوانم. پس آن حضرت خواندند و من اين دعا را نوشتم و دعا اين است:

[١] -يا آنكه به قدرت و توانائى كه از تو صادر شود.

[٢] -اراك موضعى است در عرفات كه درخت مسواك در آن موضع بسيار است و نزديك به نمرة است و حطمه رودخانه‌اى نزديك به آن است. و اللَّه يعلم