براى او همتا و مانند هيچ كس، ابتداء بنام خداى بخشنده مهربان بگو كه پناه مى‌برم به پروردگار صبح از شرّ آنچه آفريده است و از شرّ شب تاريك‌[١] هر گاه داخل شود و از شرّ نفسهاى سحركننده و باد دمنده در گره‌ها و از شرّ حسودى‌[٢] هر گاه رشك برد، ابتداء بنام خداى بخشنده مهربان بگو پناه مى‌برم به پروردگار آدميان، پادشاه عالميان، خداى آدميان، از شرّ شيطان وسوسه‌كننده باز گرديده پنهان‌شونده‌[٣] آن چنان كه وسوسه مى‌كند در سينه‌هاى مردمان از جنّيان و آدميان، خداوندا كسى كه قصد نمايد كه رساند به من بدى را يا آنكه رساند به اهل من بدى را يا عقوبت و سختى را يا زيانى را پس بكوب سر او را و برگردان از من بدى او را و ناخوشى او را و ببند از من زبان او را و بند كن مكر او را و برگردان از من قصد او را، خداوندا رحمت فرست بر محمد همچنان كه راه نموده و نجات داده‌اى تو ما را به سبب او از كفر زيادتر از آنچه رحمت فرستاده‌اى بر احدى از آفريدگان خود و رحمت فرست بر محمد همچنان كه ياد نموده‌اند ترا يادكنندگان و بيامرز ما را و پدران ما را و مادران ما را و فرزندان ما را و همه مردان مؤمن را و زنان مؤمنه را و مردان مسلمان را و زنان مسلمان را زنده‌هاى از ايشان را و مرده‌هاى آنها را و پيرو گردان‌[٤] ما را به ايشان در خوبيها بدرستى كه تو برآوردنده دعاهايى و فرود آورنده بركتهائى و دفع‌كننده بديهائى بدرستى كه تو بر همه چيز توانايى خداوندا بدرستى كه من مى‌سپارم به تو دين خود را و دنياى خود را و اهل خود را و فرزندان خود را و عيال خود را و امانت خود را[٥] و همه آنچه را كه انعام كرده‌اى تو آن را بر من در دنيا و آخرت پس بدرستى كه ضايع نيست كارهاى تو و باطل نمى‌شود سپرده‌شده‌هاى در نزد تو و پناه نمى‌دهد مرا از عذاب تو كسى خداوندا اى پروردگار ما ببخش به ما در دنيا نيكوئى را و در آخرت نيكوئى را و نگاهدار ما را از عذاب آتش.

[١] -يعنى هر گاه شب در رسد و تخصيص شب به اعتبار آن است كه اكثر بديها و ضررها در شب مى‌باشد مثل دزدى و حركت حشرات و بسيارى از فسوق نيز در شب بيشتر مى‌باشد. و اللَّه يعلم

[٢] -حسد آن است كه كسى آرزو كند آنكه نعمتى را كه شخص دارد از او زايل شود خواه از براى خود خواهد و خواه از براى ديگرى. و اللَّه يعلم

[٣] -يعنى در وقتى كه نام خداى تعالى برده مى‌شود بر مى‌گردد و وسوسه كردن را تاخير مى‌كند. و اللَّه يعلم

[٤] -يعنى و تبعيت قرار ده و موجود ساز ميان ما و ميان ايشان يعنى ما را پيرو و تابع ايشان در چيزهاى خوب بگردان. و اللَّه يعلم

[٥] -مراد از امانت احتمال دارد كه اولاد و اهل باشند و ممكن است كه ايمان باشد يا هر چيزى كه بعد از هر شخصى باقى بماند. و اللَّه يعلم