گفت: قسم به آن كسى كه براستى ترا به پيغمبرى فرستاده كه خداى تعالى براى او ثواب هفتصد هزار شهيد از شهيدان صحرا را مى‌نويسد. گفتم: اى برادر من جبرئيل آيا خداى تعالى همه اين ثواب را مى‌بخشد. گفت: قسم به كسى كه ترا به راستى به پيغمبرى فرستاده است، آنكه در شبى كه شخصى اين دعا را بخواند پس بدرستى كه خداى تعالى به او روى مى‌آورد و به سوى او نظر التفات مى‌كند و او را مى‌بخشد تمامى آنچه از حاجتهاى دنيا و آخرت سؤال كند. گفتم: اى برادر من جبرئيل زياد كن مرا در ثواب اين دعا. گفت: در شبى كه اين دعا را مى‌خواند خداى تعالى از او شرّ شياطين و مكر ايشان را دفع مى‌كند و عملهاى او را همگى قبول مى‌كند و مال او را پاكيزه مى‌كند و همچنين عملهاى همه مؤمنان و زنان مؤمنه را نيز قبول مى‌كند.

گفتم: اى برادر من ثواب اين دعا را براى من زياد گردان. گفت: اى رسول خدا اسرافيل به من گفت آنكه خداى تعالى فرموده است كه قسم به عزّت و بزرگوارى خودم آنكه كسى كه ايمان به من آورده باشد و ترا تصديق نموده باشد و به اين دعا اعتقاد داشته باشد، به او پادشاهى را در آخرت عطا مى‌كنم و بدرستى كه منم خدايى كه خزانه‌هاى من كم نمى‌شود و عطاياى من برطرف نمى‌گردد و اگر تمامى بهشت را از براى يك بنده از بندگان مؤمن خود بگردانم، اين بخشش از خزانه من نه اندكى و نه بسيارى را كم نمى‌كند. اى محمّد من آن كسى هستم كه چون امرى را اراده نمايم، به او مى‌گويم كه موجود شو پس آنچه خواسته‌ام آن را موجود مى‌شود. بدرستى كه هر گاه بنده‌اى را عطا نمايم مى‌بخشم او را عطيّه‌اى كه لايق بزرگوارى و پادشاهى و توانائى مرا باشد. اى محمّد و اگر آنكه بنده‌اى از بندگان من اين دعا را به نيّتى خالص و يقينى درست بخواند هفتاد مرتبه بر سر جماعتى كه مبتلى به بلاهاى دنيا از پيسى و آزار خوره و ديوانگى باشند هر آينه ايشان را شفا دهم و از آن بلاها خلاص گردانم و آن بلاها را از بدنهاى ايشان بيرون آورم. خوشا به حال كسى كه به خدا ايمان آورده باشد و پيغمبر او را تصديق نموده باشد و به اين دعا و ثواب آن اعتقاد نموده باشد. و واى بسيار و واى بر كسى كه اين دعا را منكر باشد و كفران ورزيده باشد و به اين دعا اعتقاد نداشته باشد. اى پيغمبر خدا اگر كسى اين دعا را در جامى به كافور و مشك بنويسد و آن را بشويد و آن را بر كفن مرده‌اى بپاشد خداى تعالى در قبر او صد هزار نور نازل مى‌سازد و از او ترس از منكر و نكير را دفع مى‌كند و از عذاب قبر ايمن مى‌گردد و خداى تعالى به سوى او در قبر هفتاد هزار فرشته بر مى‌انگيزاند كه با هر فرشته طبقى از نور باشد كه آن نور را بر او مى‌پاشند و او را بر مى‌دارند و به سوى بهشت مى‌برند و براى او مى‌گويند: آنكه خداى تعالى ما را امر كرده به اينكه مونس تو تا به روز قيامت باشيم و خداى تعالى قبر او را گشاده مى‌گرداند چندان كه چشم كار كند و براى او درى در بهشت گشوده مى‌شود و او را در قبر مثل عروسى در حجله خود مى‌خوابانند به سبب حرمت اين و بزرگى او و فرمودند كه من از آن بنده‌اى حيا مى‌كنم كه اين دعا بر كفن او باشد و جبرئيل ٧ گفت: اى محمّد شنيدم كه جناب اقدس الهى فرمودند كه: اين دعا بر سراپرده عرش نوشته شده است بيش از آنكه بيافرينم دنيا را به پنج هزار سال و هر بنده‌اى كه اين دعا را به نيّت درست در اول ماه مبارك رمضان بخواند كه آن را شكى مخلوط نباشد، خداى تعالى او را ثواب شب قدر مى‌دهد و در هر آسمانى هفتاد هزار فرشته مى‌آفريند و در بيت المقدس هفتاد هزار فرشته و در مشرق هفتاد هزار فرشته و در مغرب هفتاد هزار فرشته كه از براى هر فرشته بيست هزار سر است در هر سرى بيست هزار دهان و در هر دهانى بيست هزار زبان كه خداى تعالى را به لغتهاى مختلف تسبيح مى‌كنند و ثواب اين تسبيح خود را به كسى مى‌بخشند كه اين دعا را بخواند. اى پيغمبر خدا! هيچ پيغمبرى از پيغمبران نبوده مگر آنكه اين دعا را خوانده است و بنده‌اى نيست كه اين دعا را بخواند مگر آنكه ميان او و ميان رضا و قرب‌