خود مى‌بينم و حال آن كه خداى تعالى به بندگان خود رحيم است. پس آن حضرت ٦ به حضرت جبرئيل ٧ فرمودند كه: اى برادر من تو دوست بر من و بر امّت من هستى، مرا دعائى تعليم نماى كه بعد از من به سبب آن دعا امتم مرا ياد كنند. پس جبرئيل ٧ گفت: اى محمّد وصيّت مى‌كنم ترا آن كه امّت خود را امر نمائى كه سه روز ايّام البيض‌[١] را روزه گيرند كه سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماهى است، و وصيّت مى‌كنم ترا آن كه امّت خود را امر نمائى كه در اين سه روز اين دعاى شريف را بخوانند. پس به درستى كه عرش را حمله آن به بركت اين دعا برداشتند و من به زمين نازل مى‌شوم و به آسمان بالا مى‌روم به بركت اين دعا و اين دعا بر درهاى بهشت و بر حجره‌ها و كنگره‌ها و بر منزلهاى آن نوشته شده است و به بركت اين دعا درهاى بهشت گشوده مى‌شود و به سبب اين خلايق در روز قيامت به امر خدا محشور مى‌شوند و كسى كه از امّت تو اين دعا را بخواند، خداى تعالى عذاب قبر را از او برطرف مى‌كند و او را از فزع اكبر و از آفتهاى دنيا و آخرت نگاه مى‌دارد، و كسى كه آن را بخواند خداى تعالى او را از عذاب آتش نجات مى‌دهد، پس بعد از آن پيغمبر ٦ جبرئيل را از ثواب اين دعا سؤال نمودند. پس جبرئيل ٧ عرض كرد: يا محمّد هر آينه به تحقيق كه مرا از چيزى سؤال نموده‌اى كه بر وصف آن قادر نيستم و اندازه او را به غير از خدا نمى‌داند؛ اى محمّد اگر درختهاى دنيا قلم و درياها مركّب و همه خلايق نويسنده بگردند بر نوشتن ثواب قارى اين دعا قدرت ندارند و بنده‌اى اين دعا را نمى‌خواند و حال آن كه اراده نموده باشد آزادى را مگر آن كه خداى تعالى او را آزاد مى‌گرداند و او را از قيد بندگى خلاص مى‌كند و اين را مغمومى نمى‌خواند مگر آن كه خداى تعالى غم و اندوه او را برطرف نمايد و نمى‌خواند به اين دعا خداى را طلب‌كننده حاجتى مگر آن كه خداى عزّ و جلّ حاجت او را در دنيا و آخرت ان شاء اللَّه برآورد و او را از مرگ ناگهانى و هول قبر و فقر در دنيا نگاه مى‌دارد و خداى تبارك و تعالى به او اذن در شفاعت را در قيامت عطا مى‌نمايد در حالى كه روى او خندان باشد و خداى تعالى او را به بركت اين دعا در دار السّلام‌[٢] داخل مى‌كند و او را در غرفه‌هاى بهشت ساكن مى‌گرداند و او را از حلّه‌هاى جنّت مى‌پوشاند كه كهنه نمى‌شوند و كسى كه روزه گيرد و اين دعا را بخواند خداى عزّ و جلّ مى‌نويسد از براى او مثل ثواب جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل و ابراهيم خليل و موسى كليم و عيسى و محمّد صلوات اللَّه عليهم اجمعين. پس پيغمبر ٦ فرمودند كه: هر آينه به تحقيق كه تعجّب نمودم از بسيارى آنچه جبرئيل از ثواب از براى خواننده اين دعا ذكر نمود. بعد از آن جبرئيل عرض كرد: اى محمّد احدى از امّت تو نيست كه اين دعا را در مدّت عمر خود يك مرتبه بخواند مگر آن كه خداى تعالى او را روز قيامت محشور مى‌كند و حال آن كه روى او چون ماه شب بدر مى‌درخشد. پس مردمان پرسند كه اين كيست؟ آيا اين شخص پيغمبر است؟ پس ملائكه گويند كه: پيغمبر و نه فرشته نيست بلكه او بنده‌اى از بندگان خدا است از فرزندان آدم كه در مدّت عمر خود يك مرتبه اين دعا را خوانده است و خداى عزّ و جلّ به او اين كرامت را بخشيده است.

پس جبرئيل به پيغمبر ٦ عرض كرد: اى محمّد كسى كه پنج مرتبه اين دعا را بخواند در روز قيامت محشور خواهد شد و حال آن كه من بر قبر او ايستاده باشم و براقى از بهشت با من خواهد بود و ايستاده خواهم بود تا وقتى كه آن‌

[١] -اين سه روز را ايام بيض گويند از جهت آن كه تمام روز و شب آنها سفيد و روشن است، روز آنها به سبب آفتاب و شب آنها به سبب ماه چه از اوّل شب تا به وقت صبح، ماه طالع است. و اللَّه يعلم

[٢] -بهشت را دار السّلام گويند از جهت آن كه ساكنان آن از تكليفات و آزارها و تعب‌ها و عقوبت‌ها به سلامت هستند يا از جهت آن كه ملائكه اهل آن را سلام و سپاس مى‌نمايد.

و اللَّه يعلم