ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان همه سپاس از براى خداست كه پروردگار عالميان است [تا آخر سوره‌] كافى است ما را خداى و نيكو وكيلى است او بلند است خدائى كه بهترين خلق‌كنندگان است و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخدا كه بلند مرتبه و بزرگ است.

سپس دستش را بر جاى مرض بكشد، خداى تعالى او را شفا بخشد.

(راوى گويد) پس من صبر كردم تا صبح شد، پس نماز واجب خود را نشسته در جاى خود بجا آوردم و دعا را چهل بار خواندم و هر بار بر جاى مرض دست مى‌كشيدم. پس خداوند متعال مرض را شفا داد و آن علّت را زايل نمود، ولى من در جاى خود نشسته بودم كه مبادا مرض عود نمايد. پس سه روز آن دعا را مداومت نمودم و پدرم را به اين موضوع مطلع كردم و او شكر خدا كرد. پدرم اين جريان را به يك طبيب نصرانى تعريف كرد و او نزد من آمد و از نزديك بر طرف شدن بيمارى را ديد و چون داستان را برايش حكايت نمودم گفت: أشهد أن لا اله الا الله و أنّ محمّدا رسول الله و با اعتقاد صحيح مسلمان شد.

١٧- ابن عبّاس رضى اللَّه عنه روايت مى‌كند كه بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله داخل شدم ديدم كه حضرت خندان و بسيار خوشحال هستند. عرض كردم: چه خبر است فداى شما باد پدر و مادرم اى رسول خدا؟ پس فرمودند: يا ابن عبّاس جبرئيل نزد من آمد در حالى كه به دست او صحيفه‌اى بود كه در آن دعائى از جهت كرامت من و از براى امّت من نوشته شده بود. پس جبرئيل گفت كه: يا محمّد اين را بگير و بخوان آنچه را كه در اوست و آن را تعظيم نماى. پس بدرستى كه اين گنجى از گنجهاى آخرت است و اين دعائى است كه خداى تعالى به تو و به امّت تو اكرام نموده است. پس گفتم: يا جبرئيل آن كدام است؟ پس جبرئيل كه رحمت خدا بر او و بر همه فرشتگان مقرّب باد گفت كه آن «سبحان‌[١] اللَّه العظيم [خ. ل.] و بحمده‌[٢]» است. ابن طاوس گويد كه: مقدّم‌[٣] مى‌دارم‌[٤] اوّلا ذكر ثواب اين دعا را تا «سبحان اللَّه العظيم» پس مى‌گويم كه: حضرت رسول ٦ فرمودند: [اى جبرئيل‌] و چه چيز است ثواب كسى كه اين دعا را بخواند؟ پس جبرئيل گفت: يا محمّد مرا از ثوابى سؤال نموده‌اى كه آن را نمى‌داند مگر خداى تعالى، اگر همه درياها مركب و درختها قلم و فرشتگان آسمانها

[١] -از حضرت پيغمبر ٦ منقول است كه هر كس« سبحان الله و بحمده» را در وقت صبح صد بار و در وقت شام صد مرتبه بگويد، خداى تعالى همه گناهان او را مى‌آمرزد و اگر چه مثل كف دريا باشد و از حضرت ابا عبد اللَّه امام جعفر صادق ٧ مروى است كه هر كس بگويد« سبحان الله و بحمده»، خداى تعالى از براى او سه هزار حسنه مى‌نويسد و از او سه هزار سيئه محو مى‌نمايد و از براى او هزار درجه بالا مى‌برد و از اين كلمه مرغى در بهشت خلق مى‌شود كه از براى او تسبيح مى‌كند و ثواب آن تسبيح از آن شخص است« جامع الاخبار».

[٢] -يعنى تسبيح مى‌كنم تسبيح خدا را و حال آن كه متلبّسم به سپاس او. و اللَّه يعلم

[٣] -يعنى اوّلا ذكر ثواب و شرح اين قدر را يعنى ثواب« سبحان الله و بحمده» را مى‌نمايم، پس آنچه بعد از اين همه ثواب و شرح مذكور مى‌شود همين قدر است و هر گاه ثواب اين تمام شود، چنانچه من بعد اشاره خواهد نمود به قولش كه گفته:« و اجر دعاى اوّلى تمام شد» در ذكر و شرح دعاى ثانى شروع خواهد نمود يعنى از« سبحان الله العظيم تا به آخر». و اللَّه يعلم

[٤] -يعنى ثواب« سبحان الله و بحمده» را.