اى رحم‌كننده درويشان و اى روزى دهنده اعتمادكنندگان [جماعت پريشان‌] و اى پروردگار عالميان و اى صاحب روز جزا و اى فريادرس اندوهناكان و اى برآورنده مطلب بيچارگان و اى حكم‌كننده‌ترين حكم‌كنندگان و اى زود حساب‌كننده‌تر از حساب‌كنندگان و اى بهترين سؤال كرده‌شدگان و اى صاحب بزرگى و بخشش اى بزرگ هر بزرگى اى كسى كه نيست شريكى براى او و نيست وزيرى براى او اى كسى كه او بر همه چيز تواناست اى كسى كه او داناى بسيار داناست اى كسى كه او به همه چيز بيناست اى آفريدگار آفتاب و ماه روشن اى درست‌كننده استخوان شكسته و اى بى‌نيازكننده محتاج درويش و اى رهاكننده زنجير كرده‌شده گرفتار اى تدبيركننده در كارها پس به سوى اوست بازگشت همه آنها اى كسى كه پناه داده نمى‌شود گريخته از او و او پناه مى‌دهد گريخته بسوى خود را، زنده مى‌كند مرده را و اين زنده كردن بر او آسان است اى نگاهدارنده ترسان پناه برنده بسوى او اى توانگركننده درويش بسيار بد حال‌[١] اى محافظت‌كننده طفل كوچك اى رحم‌كننده مرد پير بزرگ اى كسى كه پوشيده نيست بر او پنهان در آسمانها و زمين اى آمرزنده گناهان اى بسيار داناى همه امرهاى پنهان اى پوشاننده همه عيبها سؤال مى‌كنم ترا آنكه رحمت فرستى تو بر محمّد و خاندان محمّد و آنكه بيامرزى تو مرا و پدر و مادر مرا و آنكه درگذرى از ما در آنچه مى‌دانى تو پس بدرستى كه تو عزيزتر و بخشنده‌ترى از همه مردمان.

ابن طاوس گويد كه: ظاهر[٢] است كه فقره «أسألك أن تصلّى على محمّد و آل محمّد» تا به آخر، از زيادتى راوى باشد.

٤- و از آن جمله دعاء يوسف ٧ در هنگامى كه او را عزيز مصر نسبت به زليخا تهمت زد. پس يوسف عليه‌

[١] -يعنى بسيار پريشان محتاج

[٢] -مترجم گويد كه در آن استبعادى نيست كه حضرت يوسف ٧ سؤال صلوات بر محمد و آل او را وسيله اجابت دعاى خود نموده و به بركت آن دعاى او مستجاب شده باشد چه ظاهر آن است كه خداى تعالى همه پيغمبران را مخبر و مطلع گردانيده است بر قرب و منزلت پيغمبر ما و آل او صلوات اللَّه عليهم در نزد خود پس بنا بر اين، سخن ابن طاوس منظور فيه و محلّ تامل است. و اللَّه يعلم