تضرّع نموده باشد به سوى تو غير منقطع است و به تحقيق كه ساكت شده است‌[١] پارسايى و بسيار شديد گشته بيچارگى و عاجز گشته‌اند از صبر نمودن اهل انتقام [انتظار] و توئى خداوندا به كمين‌گاه از هر مكركننده‌اى، خداوندا و غير ترك‌كننده‌اى تو[٢] با وجود مهلت دادن، و پناه آورنده به تو ايمن است‌[٣] و خواهش دارنده به سوى تو نفع برنده است و قصد نماينده خداوندا مر در رحمت ترا به سلامت است خداوندا پس تعجيل به عذاب نماى كسى را كه به تحقيق صاحب سنّ بسيار شده است در سركشى نمودن خود و مستمرّ گشته است بر نادانى او مر عاقبت خود را در كفرورزيدن خود و بطمع انداخته است او را حلم تو از او در رسيدن به اراده خود پس او تعجيل مى‌نمايد در رسانيدن به سوى دوستان تو بدى‌هاى خود را، و مى‌رساند به ايشان قبيح‌هاى از عقوبت‌هاى مهيا كرده‌شده خود[٤] و اراده مى‌نمايد ايشان را در جاى‌هاى ايشان به آزار رسانيدن خود. بار خدايا برطرف نماى عذاب را از مؤمنان و بفرست آن را آشكارا[٥] بر ستمكاران. خداوند دور گردان عذاب را از پناه برندگان و فرود آور آن را بر دروغگويان. خداوندا پيشى گير طايفه حق را به يارى نمودن و پيشى گير مددكاران ستمكار را به شكستن پشت آنها خداوندا فيروزى ده ما را به شكر كردن و ببخش به ما يارى نمودن را و پناه ده ما را از بدى آغاز وجود و از بدى عاقبت و از حيله و مكر.

ب: و آن حضرت ٧ در قنوت خود اين دعا را خواندند:

اى آن كه يگانه است به پروردگارى، و يكّه است در يگانگى، اى آن كه روشن شده است به نام او روز و نورانى است به او نورها و تاريك گشته به امر او تاريكى شب و باريده است به سبب باران او [به سبب علم او] باران تند جارى،[٦] اى آن كه خوانده‌اند او را بيچارگان پس اجابت نمود ايشان را، و پناه برده‌اند به سوى او

[١] -يعنى و به تحقيق كه جماعتى منع نموده شده‌اند كه خود از ضرر دشمن احتراز مى‌كنند و مردمان را از ضرر دشمن احتراز مى‌فرمايند و ايشان را از معاونت و يارى كردن دشمن و از مرتكب شدن محذورات نهى مى‌فرمايند. ما حصل آن كه ممنوع گشتند جماعتى كه نهى كنند مردمان را از منكر و بترسانند ايشان را از معصيتهاى الهى. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى تو عذاب نمودن و عقاب كردن ظالمان و كافران را ترك نمى‌نمائى هر چند كه تو ايشان را در دار دنيا مهلت داده‌اى و عذاب نمودن ايشان را از جهت مصلحتى تأخير نموده‌اى. و اللَّه يعلم

[٣] -يعنى پناه آورنده به سوى تو از مكر و حيله دشمنان و از عقوبت ايشان ايمن است، يا آن كه از عقوبت و عذاب تو ايمن است. و اللَّه يعلم

[٤]« مراصد» جمع مرصد است و آن موضعى است كه شخص عقوبتى را براى كسى مهيّا نمايد و بر صدد آزار او درآيد. و اللَّه يعلم

[٥] -مخفى نماند كه نزول عذاب هر گاه به علانية باشد رسوائى و فضيحت او بيشتر خواهد بود از وقتى كه پنهانى وارد شود.

[٦] -يعنى بارانى كه مثل سيل بر روى زمين جارى باشد يا آن كه بارانى كه سبب جريان سيل بر روى زمين شود. و اللَّه يعلم