تعجب است از توبه قبول‌كننده‌اى كه چه چيز او را صاحب كرم نموده و تعجب است از صاحب كرمى كه چه چيز او را يارى‌كننده [بينا] نموده و تعجب است از يارى‌كننده‌اى [بينائى‌] كه چه چيز او را سالم گردانيده و تعجب است از سالمى‌[١] كه چه چيز او را شفا دهنده نموده و تعجب است از شفا دهنده‌اى كه چه چيز او را خلاص‌كننده نموده و تعجب است از نجات دهنده‌اى كه چه چيز نيكوكار نموده او را و تعجب است از نيكوكارى كه چه چيز او را طلب‌كننده‌[٢] نموده و تعجب است از طلب‌كننده‌اى كه چه چيز او را صاحب ادراك نموده و تعجب است از ادراك‌كننده‌اى كه چه چيز او را قوى گردانيده و تعجب است از صاحب قوّتى كه چه چيز او را مهربان كرده و تعجب است از مهربانى كه چه چيز عادل نموده و تعجب است از عادلى كه چه چيز امر او را محكم نموده و تعجب است از محكم‌كننده‌اى كه چه چيز او را داناى با تدبير نموده و تعجب است از حكيمى كه چه چيز او را كفيل و ضامن گردانيده‌[٣] و تعجب است از ضامنى كه چه چيز او را دانا گردانيده [و تعجب است از دانايى كه چه چيز او را با ستايش نموده خ. ل.- و تعجب است از دانايى كه چه چيز او را با رابطه كرده است و تعجب است از با رابطه‌اى كه چه چيز او را كافى كرده است و تعجب است از كافى‌اى كه چه چيز او را حساب‌كننده قرار داده و تعجب است از حساب‌كننده‌اى كه چه چيز او را تام و كامل كرده و تعجب است از تام و كاملى كه چه چيزى او را قديمى گردانيده‌] و او را تسبيح مى‌كنم تسبيح كردنى اوست خداى بزرگ و متلبّسم به سپاس او و همه حمد از براى خداست و معبودى مگر خدا نيست و خدا بزرگتر است از آنكه بوصف درآيد و از براى خداست حمد و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخداى بلند مرتبه بزرگ دفع‌كننده هر بلائى. و اوست كافى مرا و نيكو معتمد است او.

[سفيان ثورى گفته كه صح.] واى بر كسى‌[٤] كه قدر و حرمت اين دعا را نشناسد. پس بدرستى كسى كه حقّ اين دعا را بداند و حرمت آن را نگاه دارد خداى تعالى او را از هر سختى و دشوارى و بيمارى و غم به بركت اين دعا نگاه مى‌دارد. اين دعا را پس ياد بگيريد و تعليم نمائيد، پس در اين دعا است بركت و خير بسيار در دنيا و آخرت ان شاء اللَّه تعالى.

[١] -يعنى سالم است از نقصها و عيبها يا آن كه مر مخلوقات را سلامتى دهنده است. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى طلب‌كننده است دوستان خود را جهت ثواب دادن و دشمنان خود را جهت عقاب نمودن. و اللَّه يعلم

[٣] -يعنى از كسى كه ضامن و متكلف است رزقهاى مخلوقات را.

[٤] -ظاهر آن است كه اين فقره زياد باشد زيرا كه پيش از ذكر دعا نيز مذكور شده است و ليكن چون در نسخه‌هاى صحيح بود لهذا ترجمه نموده اعاده آن نموده. و اللَّه يعلم