هستى پس از هر چيز و توئى وجود دهنده براى هر چيز آفريده‌اى تو هر چيزى را به اندازه‌اى و توئى شنوا و بينا و گواهى مى‌دهم من به آنكه تو همچنين بوده‌اى و خواهى بود چنين و هميشه خواهى بود و توئى زنده بخود بر پاى فرا نمى‌گيرد ترا پينكى و نه خواب و تعريف كرده نمى‌شوى به وهمها و درك كرده نمى‌شوى تو به حاسّها [و ادراك نمى‌كند ترا حاسّها] و تقدير كرده نمى‌شوى تو[١] به اندازه و تشبيه كرده نمى‌شوى تو [و مانند نيستى تو] به آدميان و گواهى مى‌دهم به آنكه خلايق همه ايشان بندگان تو و كنيزان تواند و توئى پروردگار و مائيم پرورده‌شدگان و توئى آفريدگار و مائيم آفريده‌شدگان و توئى روزى دهنده و مائيم روزى داده‌شدگان پس از براى توست ستايش اى خداوند من چون كه آفريده‌اى تو مرا آدمى مستوى الخلقه به اعتدال و گردانيده‌اى مرا بى‌نياز نگاهداشته شده بعد از آنكه بودم من طفل كودك پس قوت دادى تو مرا[٢] از پستان شيرى گواراى كامل و غذا دادى مرا بعد از اين غذائى نيكو و گوارا و گردانيدى مرا مردى درست جثّه معتدل الاعضا پس از براى توست ستايش ستايشى كه اگر شمرده شود در شمار نيايد آن و اگر گذارده شود در جايى گنجايش نداشته باشد آن را چيزى ستايشى كه غالب آيد بر همه ستايش ستايش‌كنندگان و ثنائى كه بلند گردد بر ثناى هر چيزى و زيادتى كند و بزرگى نمايد بر اينها همه و هر وقتى كه ثنا گفته باشد خدا را چيزى و همه ستايش براى خداست چنانچه دوست مى‌دارد خدا آنكه ثنا گفته شود او و همه حمد براى خداست به شماره آنچه آفريده است او را و به قدر آنچه آفريده و به سنگينى بزرگترين آنچه آفريده است و به وزن سبكترين آنچه آفريده است و به شماره كوچكترين آنچه آفريده است و به شماره و مقدار بزرگترين آنچه آفريده است و همه ستايش براى خداست تا آنكه راضى شود پروردگار ما و بالاتر از خشنودى و سؤال مى‌كنم خدا را آنكه رحمت فرستد بر محمّد و بر آل محمّد [و آنكه بيامرزى براى من گناه مرا] و آنكه پسنديده كند براى من كار مرا و پذيرد و قبول نمايد توبه مرا بدرستى كه خدا قبول‌كننده توبه و مهربان است اى خداوند من و بدرستى كه من مى‌خوانم ترا و سؤال مى‌كنم ترا به حق نامت كه خوانده است ترا به آن نام برگزيده تو كه پدر ما آدم است‌

[١] -يعنى ترا به چيزى قياس نمى‌توان كردن.

[٢] -يعنى روزى دادى تو مرا از شير پستان مادر و دايه من.