مى‌كنند و اگر بر دريا بخواند هر آينه بر آن راه مى‌رود. پس آن مرد متوجّه به بلاد خود گرديد و بعد از چهل روز كتابتى از او به حضرت امير المؤمنين ٧ رسيد كه خداى تعالى دشمنان او را هلاك نمود به حدى كه در حوالى و بلاد او احدى از دشمنان او باقى نماند. پس آنگاه حضرت امير المؤمنين ٧ فرمودند كه: به تحقيق كه من اين را مى‌دانستم و هر آينه به تحقيق كه مرا رسول خدا ٦ خبر داده بود و بر من امرى مشكل نشده مگر و حال آنكه به بركت اين دعا آن امر بر من آسان شده باشد كه مذكور شد.

١٣- و از آن جمله دعائى است‌[١] از براى مولاى ما امير المؤمنين ٧:

سپاس مر خدا راست كه اوّل هر حمد كرده شده است و آخر هر پرستيده شده است و نزديكترين هر موجودى است، پيش از همه چيز است بدون آنكه دانسته شود اوّلى براى ازلى بودن او و نه آنكه باشد آخرى براى اوّل بودن او و موجود است پيش از وجود اشياء بدون آنكه موجود كرده باشد او را چيزى و موجود است در هر جايى به غير آنكه ديده شود و نزديك است به هر راز پنهانى نه به نزديكى به حسب مكان، ظاهر است نزد او پنهان‌ها و گمراه هستند در فهميدن بزرگى او دلها، پس نه چشمها مى‌بيند بزرگى او را و نه دلها با وجود پنهانى او[٢] انكار مى‌كنند شناخت او را، حاصل شده است در دلها بدون شبيهى كه فرا گيرد او را وهمها، يا آنكه برسد به او عقلها. پس گردانيده است از نفس خود راهنمائى بر تكبّر نمودن خود بر همسر و شبيه و مثل و مانند، پس يگانگى او علامت پروردگارى اوست و مردن واردشونده بر مخلوقات او خبر دهنده است از آفريدگارى و توانائى او پس آفريدن بندگان را از نطفه و حال آنكه نبودند چيزى، دليل است بر امكان برگردانيدن خدا ايشان را آفريده تازه‌اى بعد از برطرف شدن ايشان همچنان كه آفريد ايشان را اوّل مرتبه، و همه ستايش از براى خداست كه پروردگار عالميان است آن خدائى كه ضرر نمى‌رسانند او را به سبب گناه كردن جماعت تكبّركنندگان و نفع نمى‌رسانند به او به سبب فرمانبردارى عبادت‌كنندگان، بردبار است از صاحبان جبروت‌[٣] كه دعوى نمايند خدائى را و مهلت دهنده است گمان‌كنندگان براى او شريكى را در پادشاهى او،

[١] -مترجم گويد كه ذكر اين دعا پيش از ذكر روايت ديگر براى حرز يمانى ظاهرا كه از سهو كاتبان است، زيرا كه مناسب ايراد اين است بعد از تمام شدن هر دو روايت براى حرز يمانى( ذكر شود) و گويا كه اين دعا در نسخه ابن طاوس ملحق بوده و كتّاب اشتباه نموده و مقدم داشته‌اند و مناسب تأخير آن است. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى خداى تعالى با وجود آن كه از نظرها پوشيده و پنهان است مع هذا همه دلها او را مى‌شناسند و اقرار و اعتراف بر وجود و وحدانيّت او دارند. و اللَّه يعلم

[٣] -يا از جبر و ظلم‌كنندگان.