ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٤٩٥ - ادعيه اسم اعظم

و سه مرتبه گفتند:

تو سؤال مى‌كنم ترا به حقّ آنكه نيست خداى مگر تو.

و سه مرتبه گفتند:

سؤال مى‌كنم ترا اى آنكه نيست خدائى مگر تو.

و سه مرتبه گفتند:

سؤال مى‌كنم ترا بنام خداى بخشنده مهربان كه عزيز است و ظاهر است امر او.

سكين راوى گويد كه: پس مكرّرا آن حضرت اين كلمات را مى‌خواندند تا آنكه من آنها را حفظ كردم. پس سربرداشتند و ملاحظه اطراف آسمان نمودند. ظاهر شد كه صبح طلوع كرده است. پس به عقب خانه كعبه نزديك مستجار آمدند و نماز صبح به جاى آوردند و از مسجد بيرون رفتند.

ابن طاوس عليه الرحمة گويد كه: احاديث در اسم اعظم بسيار است به طريقهاى مختلف از جماعت شيعيان و غير ايشان نقل شده و ليكن من به همين قدر اختصار نمودم كه مذكور شد از جهت آنكه اينها را به صواب نزديكتر مى‌دانستم.

٢٨- و الحال ذكر مى‌كنم حديثى ديگر را در اسم اعظم زيرا كه من آن را بسيار غريب و يافتم. آن اين است كه در روايت عطا مذكور است كه او اين را تجربه نموده كه اسم اعظم اين كلمات است:

ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان اى خدا اى خدا اى خدا اى بخشنده اى بخشنده اى روشن‌كننده عالم اى روشن‌كننده عالم اى صاحب احسان اى صاحب بزرگى و بخشش.

٢٩- دعاى ديگر كه در آن اسم اعظم است و از ربيع بن انس مروى است و اين بيست و نه كلمه است كه به آن حضرت امام موسى ٧ تكلّم نموده است.

پس بعد از آنكه نمازگزارى هر وقت كه خواهى و دويست مرتبه اين كلمه را مى‌گوئى كه: (آمنت باللَّه الأحد الصّمد) «ايمان دارم بخداى يگانه بى‌نياز». دويست مرتبه مى‌گوئى: (أعبد اللَّه لا أشرك به شيئا) «بندگى مى‌كنم خدا را و شريك نمى‌گردانم به او چيزى را». دويست مرتبه مى‌گوئى: (لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه) «نيست قدرتى و نه توانائى مگر بخدا».

پس آنگاه اين دعا را مى‌خوانى: