اى سلامتى دهنده‌[١] امان دهنده‌[٢] نگاهدارنده‌[٣] غلبه‌كننده با عزّت صاحب جبروت‌[٤] و كبريا،[٥] اى پاك و پاكيزه، اى قهركننده با توانائى بسيار توانا، اى كسى كه خوانده شده است از هر راه و بيابان دور و دراز به زبانهاى مختلف و لهجه‌هاى متفاوت و حاجتهاى متعدّده، اى كسى كه مشغول نمى‌گرداند او را[٦] كارى از كارى ديگر، توئى آنكه تغيير نمى‌دهد تو را زمانها و فرا نمى‌گيرد ترا مكانها و فرو نمى‌گيرد ترا خواب و نه سستى پينكى، آسان گردان براى من از كار من آنچه را كه مى‌ترسم دشوارى آن را و نجات و رهائى ده مرا از شغل من آنچه مى‌ترسم از اندوه آن و آسان و هموار گردان براى من از امر من آنچه را كه مى‌ترسم ناهموارى آن را تسبيح مى‌كنم ترا تسبيح كردنى نيست خدائى مگر تو بدرستى كه من هستم از جمله ستم‌كنندگان بر خود، كرده‌ام گناه و بدى را و ستم نموده‌ام نفس خود را پس بيامرز مرا بدرستى كه نمى‌آمرزد گناهان را كسى مگر تو و همه ستايش مر خدا را سزاوار است كه پروردگار عالميان است و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخداى بلند مرتبه بزرگ و رحمت فرستد خدا بر پيغمبر او محمّد و بر آل او و درود فرستد خدا بر ايشان درودى بسيار.

١١- و از آن جمله دعاى ديگر است از براى مولاى ما حضرت امير المؤمنين ٧ كه اين را نيز به اويس قرنى تعليم نموده، ابو عبد اللَّه دنبلى [دنيلى- ديملى خ. ل.] روايت نموده و سند آن را بالا برده تا اويس قرنى از حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه كه حضرت رسول خدا ٦ فرمودند كه: بنده‌اى نيست كه اين دعا را بخواند مگر آن كه خداى تعالى دعاى او را مستجاب گرداند و پيغمبر ٦ چندين مرتبه سوگند ياد نمودند آنكه اگر اين دعا بر آب روان خوانده شود هر آينه مى‌ايستد و اگر اين دعا را شخصى بخواند كه گرسنه يا تشنه باشد هر آينه او را [خداى تعالى صح.] اطعام مى‌نمايد و سيراب مى‌گرداند و اگر اين دعا بر كوهى خوانده شود از جهت آن كه از جاى خود زايل شود هر آينه آن كوه از موضع خود زايل مى‌شود و بر زنى اگر خوانده شود كه دشوار زايد هر آينه خداى تعالى زائيدن او را آسان مى‌گرداند

[١] -يا آن كه اى سالم از همه عيبها و نقصها.

[٢] -از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقول است كه: خداى تعالى را مؤمن مى‌گويند از جهت آن كه امان مى‌دهد بندگان خود را كه اطاعت كرده باشند او را از عذاب خود. و اللَّه يعلم

[٣] -مهيمن به معنى نگاهبان و حفظكننده است، يا به معنى گواه است يعنى گواه و حاضر است آنچه را كه صادر شود از خلق از گفتار و كردار، يا به معنى امين است يعنى نزد او حقّ كسى ضايع نمى‌شود. و اللَّه يعلم

[٤] -جبّار است يعنى صاحب جبروت است، يا آن كه اصلاح‌كننده است شكستگى حال بيچارگان را، يا آن كه جبركننده است خلايق را بر بعضى چيزها كه نيست ايشان را در آن اختيارى و نه بر تغيير آن قدرتى، مثل مرگ و غير آن. و اللَّه يعلم

[٥] -يعنى تكبّر كرده از حاجت و نقص، يا آن كه تكبّر نموده بر سركشان و متكبّران از مخلوقات.

[٦] -يعنى مشغول نمى‌كند خداى تعالى را مرتكب شدن به امرى از متوجّه شدن به كارى ديگر بلكه در همان وقت متوجّه به امرى ديگر نيز هست. و اللَّه يعلم