افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٨ - بعثت موسى و هارون
٦- فرعون در آيه ١٨ بر موسى منت نهاد كه ما تو را در خانه خود از كوچكى تا ساليانى تربيت كرديم. موسى در آيه ٢٢ به جواب او مىگويد «اين منتى است كه بر من مى گزارى كه بنى اسراييل را به بندگى درآوردى؟ (و ما را استثمار و استعمار كرده اى) چه بلاهاى بر ما وارد كردى، پسران ما را مى كشتى و دختران ما را براى بردگى نگاه مى داشتى.
٧- فرعون هرچند ستمگر و متكبر بود، ولى از يك جهت از بسيارى از زمامداران ديروزى و امروزى بهتر بود، اگر فرعون را با يزيد و حجاج و جمعى از خلفاى عباسى و اموى و عثمانى و پادشاهان قديم جهان و كشور ما مانند عبد الرحمن، و بعثى هاى عراق،- خصوصا صدام-، و پهلوى پدر و پسر- خصوصا پهلوى پسر- در ايران و قذافى ليبى و ده ها تن از زمامداران عصر ما و ساير عصر ها، قياس كنيم، با قطع نظر از موضوع كفر و اسلام، او بهتر بوده؛ بالاترين تهديد او كه از جواب هاى قاطع موسى احساس حقارت مىكرد، اين بود كه براى جبران بى آبرويى خود، او را ديوانه خطاب كند و دست آخر او را به زندان تهديد كرد!! با اين كه مى توانست دستور قتل او را صادر كند.[١] بازهم وقتى معجزه او را ديد- هرچند تكبر او مانع از تسليمى او به خدا شد- بازهم پشنهاد اهل مجلس خود را قبول كرد كه به او تا آمدن جادوگران و مقابله به مثل با عمل خارق العاده او، مهلت دهد. ولى فرعون پس از شكست فاحش خود در مقابله جادوگرها بازهم موسى را نكشت.
٨- در مورد عصاى موسى كه تبديل به مار شد، مشكلى بزرگى وجود دارد كه بايد جواب قناعت بخشى به او داده شود، زيرا در آيه ٣٢ سوره حاضر به مار بزرگ (ثعبان مبين= اژدها) و در سوره قصص تعبير به مار كوچك (جان) شده است. مىشود عصا اول مار كوچك شده
[١] - شايد خداوند طبق وعدهى كه به موسى داده بود، اراده فرعون را از قتل موسى برده بود.