افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٨ - كلامى در مورد احاديث وارده

مى‌شود.[١] «وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ» التوبة: ١٢٥ و آن‌هايى كه در دل بيمارند، قرآن پليدى ديگرى بر پليدى هاى شان مى افزايد، و مى ميرند در حالى كه كافرند.

و نيز فرموده: «فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ كَذلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ» الأنعام: ١٢٥ و كسى كه خدا بخواهد گمراهش كند، دلش را تنگ و ناپذيرا مى‌كند، به طورى كه پذيرفتن حق برايش چون رفتن به آسمان غير ممكن باشد، خدا اين چنين پليدى را بر كسانى كه ايمان نمى‌آورند مسلط مى‌سازد.

و اين كلمه (رجس) به هر معنا كه باشد نسبت به انسان عبارت است از ادراك نفسانى و اثر شعورى كه از علاقه و بستگى قلب به اعتقادى باطل، يا عملى زشت حاصل مى‌شود، وقتى مى‌گوييم: انسان پليد، يعنى انسانى كه به خاطر دل بستگى به عقايد باطل يا عمل باطل دلش دچار پليدى شده است.

و با در نظر گرفتن اين‌كه كلمه «رجس» در آيه شريفه الف و لام دارد، كه جنس را مى‌رساند، معنايش اين مى‌شود كه خدا مى‌خواهد تمامى انواع پليدى ها، و هيأتهاى خبيثه و رذيله را از نفس شما ببرد، هيأتهايى كه اعتقاد حق و عمل حق را از انسان مى گيرد چنين ازاله اى با عصمت الهى منطبق مى‌شود، و آن عبارت است از صورت علميه اى در نفس كه انسان را از هر باطلى چه عقايد و چه اعمال حفظ مى‌كند، پس آيه شريفه يكى از ادلّه عصمت اهل البيت (ع) است‌[٢].

[١] - يا گوشت خوك كه پليد است.

[٢] - ترجمه تفسير الميزان ج ١٦/ ٤٦٥- ٤٦٧.