افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٦ - كلامى در مورد احاديث وارده

حال اگر كسى بگويد: اين روايات بيش از اين دلالت ندارد كه على و فاطمه و حسنين (عليهم السلام) نيز مشمول آيه هستند، و اين منافات ندارد با اين‌كه همسران رسول خدا نيز مشمول آن باشند؛ چون آيه شريفه در سياق خطاب به آنان قرار گرفته.

در پاسخ مى‌گوييم: بسيارى از اين روايات و بخصوص آنچه از ام‌سلمه- كه آيه در خانه او نازل شده- روايت شده است، تصريح دارد در اين‌كه آيه مخصوص همان پنج تن است، و شامل همسران رسول خدا (ص) نيست‌[١].

و اگر كسى بگويد: آن روايات بايد به خاطر ناسازگارى اش با صريح قرآن، طرح و كنار گذاشته شود، چون روايت هر قدر هم صحيح باشد، وقتى پذيرفته است كه با نص صريح قرآن منافات نداشته باشد، و روايات مذكور مخالف قرآن است، براى اين‌كه آيه مورد بحث دنبال آياتى قرار دارد كه خطاب در همه آن‌ها به همسران رسول خدا (ص) است، پس بايد خطاب در اين آيه نيز به ايشان باشد.

در پاسخ مى‌گوييم: همه حرفها در همين است، كه آيا آيه مورد بحث متّصل به آن آيات، و تتمّه آن‌ها است يا نه؟ چون رواياتى كه بدان اشاره شد، همين را منكر است، و مى‌فرمايد: آيه مورد بحث به تنهايى، و در يك واقعه جداگانه نازل شده و حتّى در بين اين هفتاد روايت، يك روايت هم وجود ندارد كه بگويد آيه شريفه دنبال آيات مربوط به همسران رسول خدا (ص) نازل شده و حتّى احدى هم از مفسّرين اين حرف را نزده اند، حتّى آن‌ها هم كه گفته‌اند آيه مورد بحث مخصوص همسران رسول خدا (ص) است،؛ مانند عكرمه و عروه، نگفته‌اند كه اين آيه در ضمن آيات قبل نازل شده است.

[١] - رجوع شود به الدر المنثور ج ٥، ص ١٩٨ و غيره، و صحيح مسلم، ج ١٥، ص ١٨١، باب فضائل على، و ترجمه تفسير الميزان ج ١٦/ ٤٦٥- ٤٦٧.