افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٤ - طهارت اهل البيت(ع)

در آيه ٢٨ و ٢٩ خداوند به پيامبر دستور مى‌دهد به زوجات خود بفرمايد اگر زندگانى دنيا و زينت آن را مى خواهيد پس بياييد تحفه اى به شما بدهم و به وضع خوبى شما را رها سازم. و اگر خدا و رسول او و سراى ديگر (بهشت) را مى خواهيد خداوند براى نيكو كاران شما مزد بزرگى مهيا كرده است.

سپس در دو آيه ديگر (٣٠ و ٣١) به آن صالحات مشرفّات مى‌فرمايد: اگر كسى از شما گناه آشكارى بجا آورد عذاب او مضاعف مى‌شود و كسى‌كه از شما تواضع براى خدا و رسولش بنمايد مزد او را دو چند مى‌دهيم و روزى گوارا برايش آماده مى‌سازيم‌

يعنى قانون شرعى در مورد ثواب و عقاب استثناء ناپذير است و شامل حتّى پيامبر و اهل و زوجات او هم مى‌شود منتهى بيشتر. بلى ظاهراً مضاعف شدن عذاب و ثواب براى اهل بيت و زوجات پيامبر (ص)، حتّى ممكن است براى علما و دانشمندان هم منطقى باشد؛ زيرا ثواب و عقاب و قرب و بعد از حق به مراتب مختلف انقياد و تجرّى استوار است.[١] نعوذ بالله من معصية العلماء. الّلهم ارحمنا فى المواقف كلّها؛ بلكه زيادتى عقول نيز در زيادتى انقياد و تجرّى تأثير گذار است.

طهارت اهل البيت (ع)

عمده ترين بحث در آيه تطهير، (احزاب ٣٣) در تكوينى بودن اراده و تشريعى بودن آن در يك كلمه محذوف است كه كسى را نديده ام متعرّض آن شده باشد و آن كلمه مفعول مقدّر فعل‌ «يُرِيدُ اللَّهُ» است كه مدلّل گردد چه مى‌باشد؟

و كلمه‌ «لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ ..» علّت آن كلمه محذوف است يا علّت فعل (يريد) و مفعول آن.

[١] كبيره بودن گناه‌ها و اعمال قربى مراتب مختلف دارد و مصالح و مفاسد مختلف كه در انقياد و تجرى تاثير فراوانى دارد. دقت كنيد كه مهم و دقيق است.