ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٥٨٧ - باب نود و هفتم در باره دوستى كننده در راه خدا

مى‌شود. چنان كه به تقدير اوّل «بعدا»، و «معلول» به هر تقدير صفت حبّ است، و «يورث» خبر «كلّ» چنان كه معلوم است.

قال اللَّه عزّ و جلّ: الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ. (زخرف- ٦٧)

چنان كه حضرت بارى عزّ اسمه در قرآن مجيد فرموده: دوستان و مصاحبان دنيا، دشمن هم مى‌شوند در روز قيامت، مگر متّقيان كه دوستى ايشان در دنيا با يك ديگر از براى خدا و در راه خدا بوده است.

لانّ اصل الحبّ التّبرّى عن سوى المحبوب‌

چرا كه اصل دوستى، دوست داشتن محبوب است و از غير محبوب برى بودن.

و قال امير المؤمنين عليه السّلام‌: انّ اطيب شي‌ء في الجنّة و ألذّه حبّ اللَّه، و الحبّ في اللَّه و الحمد للَّه‌

حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مى‌فرمايد: خوشبوترين چيزها در بهشت و لذيذترين چيزها در بهشت، دوستى خداى تعالى است، و دوستى مؤمنين در راه خدا. و «الحمد للَّه» احتمال دارد كه از جمله «اطيب» باشد و اطيب سه چيز باشد دوستى خدا، و در راه خدا، و شكر خدا كردن و حمد الهى بجا آوردن، و احتمال دارد كه مقطع كلام باشد و از بابت «و السّلام» باشد. در حديث «الزّيارة الحضور و السّلام» اگر چه او هم احتمال جزئيّت دارد چنان كه بعضى گفته‌اند، بنا بر اين احتمال «اطيب» دو چيز است چنان كه معلوم است، اگر چه ذكر آيه در تلو او مؤيّد اوّل است.

قال اللَّه عزّ و جلّ: وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ. (يونس- ١٠)

خداوند عالم در قرآن مجيد فرموده است: سلام و تحيّت ملائكه در بهشت به يك ديگر در اوّل ملاقات با يك ديگر سلام است و آخر دعاى ايشان در بهشت به يك ديگر حمد الهى است، و گفتن: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ (حمد- ١) است.