ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٨٢ - باب بيست و چهارم در فوايد عزلت

خود را بزرگ گرفتن، و در هر مرتبه به عجز و قصور خود، معترف بودن.

و كثرة الذّكر بلا غفلة، فانّ الغفلة مصطاد الشّيطان، و راس كلّ بليّة، و سبب كلّ حجاب‌

نهم- در اكثر اوقات، در ذكر الهى بودن و از او غافل نشدن. چرا كه غفلت از جناب او، دام صيد شيطان است و اساس هر فتنه و بليّه است، چنان كه گذشت.

و خلوة البيت عمّا لا يحتاج إليه في الوقت‌

دهم- خالى بودن مسكن منزوى است، از هر چه در آن وقت در كار نباشد. چه وجود او باعث تشويش خاطر است.

قال عيسى بن مريم عليه السّلام: احزن لسانك بعمارة قلبك، و ليسعك بيتك‌

حضرت عيسى على نبيّنا و آله و عليه السّلام فرموده است كه: زندان كن زبان خود را، تا خانه دل تو معمور شود و وسعت و فراخى يابد. چون دل محلّ معارف الهى است، وقتى از لوث كدورت و تيرگى خلاص مى‌شود كه، زبان را مقهور و محبوس خود داشته، نگذارى كه هر چه خواهد گويد، و به هر راه كه خواهد رود.

و احذر من الرّبا و فضول معاشك‌

يعنى: حذر كن از ربا و از زيادتى معاش. يا آنكه حذر كن از ريا و عمل مغشوش. يعنى: از عملى كه محض از براى خدا نباشد و غير او از اغراض در او داخل باشد. و نيز حذر كن از فضول معاش. و هر چه زايد بر قدر حاجت است، در راه خدا صرف كن، تا در تحت كريمه: «الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ»، مندرج نباشى، و از ديوان اهل آخرت بيرون رفته، در عسكر اهل دنيا منسلك نگردى.

حاصل آنكه: لفظ ربا، ممكن است كه به باى موحّده تحتانيّه باشد، و ممكن است كه به ياى مثنّاة تحتانيّه باشد. اوّل، به معنى اوّل است، و ثانى، به معنى ثانى.

و ابك على خطيئتك.