ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٩٦ - باب هشتادم در جهاد و رياضت نفس

الملك الكريم الجواد الرّحيم، و استيطاء بساطه على شرط الاذن، و من وطئ بساط الملك على شرط الاذن لا يحرم سلامته و كرامته، لأنّه الملك الكريم و الجواد الرّحيم.

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: فساد الظّاهر من فساد الباطن، و من اصلح سريرته اصلح اللَّه علانيته، و من خان اللَّه في السّرّ هتك اللَّه علانيته‌

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: فساد ظاهر از فساد باطن است، هر كه باطنش پاك است و به صفات ذميمه ملوّث نيست، خداى تعالى ظاهر او را هم صالح مى‌كند، و در نظر مردم، عزيز و محترم مى‌دارد. و هر كه باطنش از غدر و مكر و شيطنت، تيره و سياه است، حضرت عزّت ظاهر او را نيز مثل باطن، خفيف و خوار مى‌دارد.

و اعظم الفساد ان يرضى العبد بالغفلة عن اللَّه تعالى، هذا الفساد يتولّد من طول الامل و الحرص و الكبر، كما اخبر اللَّه تعالى في قصّة قارون في قوله: وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ.

يعنى: عظيم‌ترين فساد، غافل بودن است از جناب احديّت، و اين غفلت ناشى نمى‌شود مگر از طول امل و حرص و كبر. چنان كه خداوند جليل در قرآن عزيز در قصّه قارون، خبر داده كه:

وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ‌ (قصص- ٧٧).

يعنى: مجوى تباهكارى و بيدادگرى و تكبّر و فعل معاصى در زمين، به درستى كه خداى تعالى دوست نمى‌دارد فسادكنندگان را كه در دنيا تفاخر و تعظّم كنند و افعال بد از ايشان به ظهور رسد. قارون به روايت ابن جريج، پسر عمّ حضرت موسى عليه السّلام بوده، چه پدر قارون يصهر بن قاهث است و پدر موسى عليه السّلام، عمران بن قاهث از