ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٣٥ - باب پنجاه و سوم در مدح سخا و جود

شربة ماء

يعنى: نام نهاده نمى‌شود سخى، يعنى: اطلاق كرده نمى‌شود لفظ سخى مگر بر كسى كه ببخشد در طاعت خدا و از براى خدا، هر چند گرده نان و شربت آبى باشد.

و قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله‌: السّخىّ بما يملك و اراد به وجه اللَّه، و امّا المتسخّى في معصية اللَّه، فحمّال لسخط اللَّه و غضبه، و هو أبخل النّاس لنفسه فكيف لغيره، حيث اتّبع هواه، و خالف امر اللَّه‌

از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله منقول است كه فرموده: سخاوت آن است كه از مال حلال باشد و از براى خدا باشد و امّا هر كه بخشش كند از مال حرام يا از مال حلال، امّا نه در مصارف خير، چنين كسى سخى نيست و حمّال غضب الهى است و غضب الهى متوجّه او است و او بخيل‌ترين مردم است به نفس خود و به غير به طريق اولى و مخالفت‌كننده امر خدا است و متابعت‌كننده هواى نفس است.

قال اللَّه عزّ و جلّ: وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ‌ (عنكبوت- ١٣)

چنان كه خداوند عالم در قرآن مجيد فرموده كه: كه اين جماعت كه مالهاى خود در غير مصرف خير، صرف مى‌كنند و در پى هواى نفس هستند، با وجود تحمّل وزر و گناه خود، صرف متحمّل وزر و گناه ديگران هستند و وزر و وبال مصاحبان ايشان نيز، در گردن ايشان است.

و قال النّبيّ صلّى اللَّه عليه و آله: يقول اللَّه: ابن آدم ملكى ملكى و مالى مالى، يا مسكين: اين كنت حيث كان الملك و لم تكن، و هل لك إلّا ما اكلت فافنيت، و لبست فابليت، او تصدّقت فابقيت، امّا مرحوم به او معاقب عليه، فاعقل ان لا يكون مال غيرك احبّ إليك من مالك.