ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٥٠ - باب هفتاد و سوّم در وصيّت

جميع حالات دنيوى و اخروى به او محتاجى، سزاوارتر است به اين ملاحظه و به واسطه اطّلاع او اولى‌تر است به ترك كردن ناشايست، چه خفّت پيش خلق، خفّتى است جزئى و منقطع، و خفّت نزد بارى تعالى، كلّ است و عامّ است و كلّ اهل محشر و حقّ تعالى همه مطّلع هستند و آخر ندارد و هر گاه راه به اين معنى بردى و دانستى كه هر چه مى‌كنى و مى‌گوئى و به خاطر مى‌گذرانى، حضرت عالم الخفيّات به او مطّلع است و علم به او دارد و هيچ ذرّه‌اى از ذرّات عالم از علم او به در نيست، يقين تو زياد مى‌شود و اجتناب از مناهى و امتناع از قبايح محكم‌تر مى‌شود.

و قد جمع اللَّه تعالى ما يتواصى به المتواصون من الاوّلين و الآخرين في خصلة واحدة، و هي التّقوى، يقول اللَّه تعالى: وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ‌ (نساء- ١٣١)

يعنى: جمع كرده است حضرت بارى عزّ اسمه، كلّ وصيّتها را در يك خصلت، كه آن تقوى است. چنان كه فرموده كه: ما وصيّت كرديم يهود و نصارى را كه پيش از شما بوده‌اند و شما را نيز وصيّت مى‌كنيم كه: بترسيد از خداوند عالم و بپرهيزيد از كارهاى بد و نامشروع.

و فيه جماع كلّ عبادة صالحة، و به وصل من وصل إلى الدّرجات العلى و الرّتب القصوى، و به عاش من عاش مع اللَّه بالحياة الطّيّبة و الانس الدّائم‌

مى‌فرمايد كه: جمع كرده است تقوى همه عبادات را، و به سبب تقوى مى‌رسد بنده به درجات عاليه و مرتبه‌هاى بلند، و به سبب تقوى و پرهيزگارى، زندگى مى‌كند و مى‌گذراند عمر خود را با خداوند تعالى، گذراندن بسيار پاك و پاكيزه، و يار و مونس متّقى نيست مگر حضرت بارى عزّ اسمه.

قال اللَّه تعالى: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ. فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ