ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١١٦ - باب چهاردهم در تعريف آداب قرائت قرآن

يعنى: از جانب كسى كه، افعالش در نهايت احكام و اتقان است. و نظر به نظام كلّ، به هيچ نحو خلل ندارد. و هر كه چنين است، البتّه محمود است و جميع افراد حمد، از براى او ثابت است و منحصر به او است. و وجه تأخير وصف ثانى از اوّل ظاهر شد.

فرتّله ترتيلا

يعنى: پس بخوان قرآن را شمرده، نه با بسيار تعجيل كه حرفها از هم جدا نشود و نه بسيار از هم جدا. يا آنكه رعايت كن مخارج حروف را كه هر حرفى به مخرج خود ادا شود و خلل در مخارج حروف راه نيابد. يا آنكه رعايت كن وقف و وصل را، جاى وقف، وقف كن، و جاى وصل، وصل كن، على اختلاف الاقوال.

وقف عند وعده و وعيده، و تفكّر في امثاله و مواعظه‌

يعنى: در هنگام قرائت، هر گاه مى‌رسى به آيه رحمت و وعد به درجات بهشت، لحظه‌اى توقّف كن و بگو: «اللّهمّ ارزقنا». و به آيه عذاب و وعيد به دركات جهنّم كه مى‌رسى، استعاذه كن و بگو: «اللّهمّ عافنا». و به آيه‌هاى امثال و مواعظ كه مى‌رسى، به تفكّر و تأمّل بگذر، نه از روى غفلت.

و احذر من اقامتك حروفه في اضاعة حدوده‌

يعنى: حذر كن و بپرهيز از اينكه اقامت حروف قرآن، و اداى مخارج آن را چنان كه بايد بجا نيارى و حدود آن را ضايع گذارى، و به اوامر و نواهى او عمل نكنى. حديث است كه:

«ربّ تال للقرآن و القران يلعنه».

، يعنى: بسا قارى قرآن كه تلاوت قرآن كند و قرآن بر او لعنت كند: از جهت رعايت نكردن حدود و آداب تلاوت. و از آن جمله است پيروى نكردن و به عمل نياوردن اوامر و نواهى قرآن مجيد.

بايد دانست كه: تلاوت قرآن با رعايت شروط مذكوره، فضيلت بسيار دارد.

حديث قدسى است كه: هر كه مشغول شود به تلاوت قرآن، و از آن جهت، اشتغال‌