ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٧٠ - باب پنجاه و نهم در باره مقتضيات اقتداء

است واضح و مقصدى است صحيح‌تر و درست‌تر از راههاى ديگر، چرا كه راههاى ديگر مثل راه عقل، چنان كه بعضى او را مناط اعتبار مى‌دانند، وفا به جميع احكام شرع نمى‌كند و استقلال نيز ندارد و به مدد شرع محتاج است، و راههاى ديگر به طريق اولى.

قال اللَّه عزّ و جلّ لاعزّ خلقه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله: أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ. (انعام- ٩٠)

خداوند عالم به حبيب خود و عزيزترين خلق خود كه محمّد است صلّى اللَّه عليه و آله، مى‌فرمايد كه: اى حبيب من، پيغمبران و فرستادگان من، به خلق گروهى‌اند راه يافته از جانب من، پس به طريقه ايشان اقتدا كن. ممكن است كه مراد از «اقتدا»، اقتدا در توحيد و اصول دين باشد، نه فروع مختلفه. يا مراد اين باشد كه: اقتدا به ايشان كن در صبر بر اذيّت قوم و صبر كن، چنان كه ايشان صبر كردند. يا در جميع اخلاق حسنه و اطوار پسنديده، تابع ايشان باش، «و خير الامور اوسطها».

و قال عزّ و جلّ: ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً (نحل- ١٢٣).

فلو كان لدين اللَّه تعالى مسلك اقوم من الاقتداء لندب اولياءه و انبياءه إليه.

و باز خداوند عالم مى‌فرمايد كه: ما وحى فرستاديم به تو اى حبيب من، كه اقتدا كن به ملّت إبراهيم كه ملّت إبراهيم، ملّتى است آسان.

پس اگر مى‌بود از براى دين الهى، مسلكى و راهى محكم‌تر و قايم‌تر از اقتدا، هر آينه مى‌خواند دوستان خود را به آن مسلك، و چون نخوانده است به غير اقتدا، معلوم مى‌شود كه اقتدا بهترين مسلكها است.

قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله‌: في القلب نور لا يضي‌ء إلّا في اتّباع الحقّ و قصد السّبيل، و هو من نور الانبياء مودّع في قلوب المؤمنين.