ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٣٦ - باب پنجاه و سوم در مدح سخا و جود

از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله از جناب عزّت نقل مى‌فرمايد كه: او عزّ شأنه در حديث قدسى فرموده:

يعنى: اى فرزندان آدم، اين همه ملكها و مالها كه در تصرّف شماها است و شما به حسب ظاهر مالك او هستيد، همه آنها از آن من است و مالك حقيقى و صاحب تحقيقى اين مالها و ملكها منم، اى فقرا و مساكين، شما خود بخود فكر كنيد كه شما كجا بوديد در زمانى كه اين ملك و مال بود و شما در كتم عدم بوديد؟

چنان كه بعد از وجود شما، اين مالها كه به امانت به دست شما است و از ديگران به شما منتقل شده است، از شما نيز به ديگران منتقل خواهد شد، پس گمان مبريد كه شما از براى اين مال يا اين مال از براى شما، دائمى خواهد بود و زوال نخواهد داشت. آيا انتفاعى هست شما را در اين ملك و مال زياده بر آنچه مى‌خوريد و فانى مى‌كنيد؟! آيا مى‌پوشيد و كهنه مى‌كنيد؟! يا تصدّق مى‌كنيد و باقى مى‌گذاريد از براى روزى كه در آن روز محتاج‌تريد به مال، كه روز قيامت باشد. و از براى هر كدام از اين انتفاعات كه از اين مالها برده‌ايد، بعد از مراتب حساب و خلاصى از آن، يا مرحوم خواهيد بود، اگر تحصيل آن مالها از ممرّ مشروع كرده باشيد، و يا معذّب و معاقب، اگر به خلاف آن باشد. و چنان كنيد كه به وسيله اين مال عاريتى كه چند روزى به مراد شما است، از جمله مرحومين باشيد و به وسيله او مستحقّ درجات عاليه شويد، نه از فرق محرومين و سزاوار دركات هاويه. و به هوش باشيد كه مال غير در پيش شما دوست‌تر از مال شما نباشد و دندان شما به مال ديگران، تيزتر از مال شما نباشد. يعنى جز به الطاف الهى از هيچ كس متوقّع احسان مباشيد و به قليل و كثير خود قناعت كنيد، و اگر زايد بر حاجت شما باشد، به ديگران صرف كنيد.

فقد قال امير المؤمنين عليه السّلام‌:

ما قدّمت فهو للمالكين، و ما اخّرت فهو للوارثين، و ما معك فما لك عليه سبيل سوى الغرور به، كم تسعى في طلب الدّنيا؟ و كم ترعى؟ افتريد