ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٣٣ - باب پنجاه و سوم در مدح سخا و جود

و لا يكون سخىّ إلّا ذا يقين و همّة عالية، لانّ السّخاء شعار نور اليقين‌

و نمى‌باشد سخىّ مگر كسى كه صاحب يقين باشد و اعتقاد جزم به شرع و شارع و به آنچه از جانب الهى به او آمده، داشته باشد. چرا كه سخاوت و كرم، لباس نور يقين است، هر كه دل او از كدورت شكّ و شبهه خالى است و به نور يقين حالى است، به صفت سخاوت موصوف، و به سمت جود و كرم، موسوم است.

و من عرف ما قصد، هان عليه ما بذل‌

هر كه دانست كه مقصود از بذل و بخشش چه چيز است، كه قرب به جناب احديّت و تشبّه به كريم على الاطلاق، است آسان مى‌شود به او بذل و كرم.

و قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله‌: ما جبل ولىّ اللَّه إلّا على السّخاء

حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است كه: سخاوت و كرم، جبلّى و طبيعى دوستان خدا است و هر چند بناى دوستى و ربط به مبدأ، محكم‌تر است علاقه به مال و دنيا كمتر است و جراتش به بذل و بخشش بيشتر.

و السّخاء ما يقع على كلّ محبوب‌

يعنى: حقّ سخاوت و بخشش آن است كه، واقع شود بر هر چه محبوبتر است و علاقه به او بيشتر است. چنان كه در قرآن عزيز است: لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ‌. (آل عمران- ٩٢)

اقله الدّنيا

مى‌فرمايد كه: بذل دنيا و بخشش مال دنيا، كمترين مرتبه سخاوت است.

و من علامات السّخاء ان لا تبالى من اكل الدّنيا و من ملكها؟ مؤمن او كافر، عاص او مطيع، شريف او وضيع‌

مى‌فرمايد كه: نشانه سخاوت آن است كه باك نداشته باشد و به خاطرش هم‌