ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٢٣٧ - باب سى و پنجم در بيان تكلّف

است. و چون از صميم قلب نيست و به مقتضاى گفته خود عمل نمى‌كند، نفاق است، و اين دو صفت خبيث كه نفاق باشد و ريا، دو بالند از براى مرائى، و پرواز مى‌كند مرائى به اين دو بال به سوى جهنّم، چنان كه مى‌پرد مرغ به دو بالى كه دارد، به سوى آشيانه خود.

و ليس في الجملة من اخلاق الصّالحين، و لا من شعار المتّقين، التّكلّف من اىّ باب كان‌

يعنى: حاصل آنكه نيست تكلّف و بى‌رغبتى در عبادت، از اخلاق صلحا و شعار اتقيا، در هيچ باب، و هر كه از اهل صلاح و تقوى است، تصنّع در كارها نمى‌كند، چرا كه تصنّع و ساختگى، از امارات غدر و مكر است، و متّقى و صالح از غدر و مكر خالى است.

قال اللَّه تعالى لنبيّه: قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ‌ (ص- ٨٦)

خداى تعالى به پيغمبر خود فرموده: بگو اى حبيب من به كفّار مكّه كه: من سؤال نمى‌كنم و نمى‌خواهم از شما از جهت رسالت، اجرى و مزدى و نيستم من از جمله متكلّفين كه حرفى از پيش خود بگويم، كه نه فرموده الهى باشد و به سمت نفاق موسوم باشم.

و قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله‌: نحن معاشر الانبياء و الامناء و الاتقياء براء من التّكلّف‌

حضرت رسالت پناهى «عليه صلاة البارى»، فرموده است كه: ماها كه گروه پيمبرانيم و امناى خداونديم، از تكلّف و تصنّع برى هستيم. يعنى: در احكام دين و آنچه از جانب خداى به ما رسيده، به خلق مى‌رسانيم بى‌تغيير و تبديل.

فاتّق اللَّه و استقم، يغنك عن التّكلّف، و يطبعك بطباع الايمان.