ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٢٢٩ - باب سى و سوّم در بيان ورع

مانند اين‌ها، در مقام غدر و فريب كسى نباشى كه غدر، به غير غدر، به خود است.

اصل ديگر: احتراز كردن از شبهات است، چه قرب به شبهه، موجب قرب به حرام است، چنان كه گذشت.

اصل ديگر: ريبه و فتنه است، يعنى: از هر چه محلّ فتنه و فساد باشد و نفع هيچ كدام از نشأتين در او نباشد، احتراز كردن و دورى نمودن.

اصل ديگر: نگشودن درى است كه نداند كه چون خواهد بست، يعنى: حرفى نگويد كه اگر به غير رسد، قادر بر اصلاح او نباشد و كارى نكند كه اگر فاش شود، رسوا شود.

اصل ديگر: مصاحبت نكردن است با جمعى كه واضح و بديهى، نزد ايشان مخفى و نظرى باشد. يعنى: از فرط پست فطرتى، بديهى پيش ايشان نظرى باشد. چه به حكم: «الصّحبة تؤثّر»، گاه باشد كه كودنت ايشان، به او سرايت كند. و همچنين مصاحبت نكردن با كسانى كه مستخفّ دين باشند و شرع را حقير شمرند. و متعرّض نشدن علمى كه نه خود فهمد و نه از كسى تواند فهميد. مثل كنه واجب و كنه بسائط و مجرّدات. و قطع كردن مصاحبت كسى كه از اطاعت خدا و انبيا و اوصيا، دست كشيده باشد و از ايشان يك رو كرده.