ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٨٠ - باب شصت و يكم در خوشخوئى

خلق نيكو به خدا نزديك است.

و لا يكون حسن الخلق إلّا في كلّ ولىّ و صفىّ، لانّ اللَّه تعالى ابى ان يترك الطافه و حسن الخلق إلّا في مطايا نوره الاعلى، و جماله الازكى‌

و نمى‌باشد خلق نيكو مگر در دوستان خدا و برگزيدگان پروردگار عالم، چرا كه حضرت بارى عزّ اسمه نخواسته است در روز ازل كه بگذارد الطاف خود را و خلق نيكو را، مگر در كسانى كه متحمّل نور او باشند و دل خود را به نور الهى محلّى و مصفّى نموده باشند.

لأنّها خصلة يختصّ بها الاعرف بربّه، و لا يعلم ما في حقيقة حسن الخلق إلّا اللَّه تعالى‌

چرا كه خلق نيكو، خصلتى است كه مخصوص است به او، هر كه شناساتر است به پروردگار خود، و راه نبرده است به فضيلت حسن خلق و كمّيّت و كيفيّت او، مگر خداوند عالم و بس.

قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله‌: حاتم منا: اى حسن الخلق و الخلق الحسن الطف شي‌ء في الدّين، و اثقل شي‌ء في الميزان، و سوء الخلق يفسد العمل كما يفسد الخلّ العسل، و ان ارتقى في الدّرجات فمصيره إلى الهوان‌

حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله به زبان عبرى مى‌فرمايد كه: نيكويى خلق و خلق نيكو، لطيف‌ترين و بهترين چيزها هستند در آخرت، و ثقيل‌ترين چيزها هستند در ترازوى عمل، و خلق بد، فاسد و نابود مى‌كند عمل را، چنان كه نابود مى‌كند سركه، عسل را.

و صاحب خلق بد، هر چند در كمالات ديگر ترقّى نمايد و به مرتبه اعلى رسد كه جاى او جهنّم خواهد بود و از جهنّم ديگر خلاصى ندارد.

و در بعضى از نسخ بجاى «رمتا»: «ذهبا» واقع است، بنا بر اين معنى چنين‌