ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٧٠ - باب بيست و دوم در آداب حج

و زيارت كن خانه كعبه را در حالى كه، جا داده باشى و راسخ و ثابت كرده باشى در خاطر خود، عظمت و بزرگوارى صاحب خانه را. و در هيچ حال، خصوص در آن حال، از سلطنت و قهر او غافل مباش.

و استلم الحجر رضى بقسمته، و خضوعا لعزّته‌

و ببوس حجر الاسود را در حالتى كه رضا داده باشى به قسمت الهى، و به داده و كرده او گردن تسليم نهاده باشى، و در نهايت فروتنى و عجز و خضوع بوده باشى.

و در حديث است كه: حضرت عزّت «عزّ اسمه»، جميع عهود و مواثيق و آجال و ارزاق همه موجودات را، در حجر الاسود وديعت گذاشته است. و اين فقره اشعار به او دارد.

و ودّع ما سواه بطواف الوداع‌

و در حال طواف وداع، وداع كن و دست بردار از هر چه غير خدا است و طمع از هر چه غير او است، ببر.

و صفّ روحك و سرّك للقاء اللَّه يوم تلقاه، بوقوفك على الصّفاء

و در وقت وقوف بر صفا، از اشاره غافل مباش. يعنى: صاف و پاك كن نفس خود را از اوساخ و كدورات از براى ملاقات رحمت جناب عزّت.

و كن ذا مروّة من اللَّه، تقيّا اوصافك عند المروة

و در نزد وقوف به مروه، از مروّت غافل مباش، و از مقتضاى آن كه اطاعت خدا و مخالفت شيطان است، سر مپيچ.

و استقم على شروط حجّك هذا، و وفاء عهدك الّذى عاهدت به مع ربّك، و اوجبته إلى يوم القيامة

و مستقيم باش و به عمل آر هر چه كه به تفصيل مذكور شد، از شروط حجّ، و انحراف از شروط و اشارات مذكوره را از خود جايز مدار، تا وفا كرده باشى به‌