ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٢٨٩ - باب چهل و چهارم در آداب خواب

الاستغفار بالاسحار، فانّ للقانتين فيه اشواقا

مى‌فرمايد كه: هر خواب كه مى‌كنى، قياس كن خواب آخر است و از اين خواب، بيدارى نخواهى داشت و به دل و زبان از ذكر خدا فارغ مباش و خوف الهى را از دل بيرون مكن و اطّلاع او را بر جميع احوالات خود، مركوز خاطر نما، و به قصد اين باش كه به يارى خدا، زود از خواب برخيزى و مشغول بندگى او شوى. چرا كه شيطان ملعون بعد از هر بيدارى، اغواى تو مى‌كند كه: هنوز شب بسيار است، بخواب. و مى‌خواهد كه تو را در وقت مناجات به قاضى الحاجات، از ادراك اين امر خطير محروم كند. و نيز عرض كن، حال خود را به پروردگار خود و غافل از استغفار مباش، خصوص در سحرها، چرا كه دعا را سحر، كيفيّت ديگر و داعى را در آن وقت، شوق ديگر است، اين تفسير بنا بر نسخه‌اى است كه به جاى «عرض» چنان كه در اكثر نسخ است «اعرض» به صيغه فعل امر باشد و امّا بر تقدير مصدر، چنان كه در بعضى نسخ است، معطوف است به وقت، و معنى‌اش ظاهر است.