ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٧٣ - باب ششم در تعريف شكر

عورت باطن تو را، به رحمت خود بپوشاند، و در رءوس اشهاد رسوا نكند. و نيز چنان كه ظاهر بدن را به لباس ظاهرى مى‌پوشى، باطن خود را نيز به لباس صدق و راستى پوشيده‌دار، و از مكر و حيله و خدعه و مانند اين‌ها، محترز باش. و چنان كه ظاهر خود را به لباس ظاهرى آراسته مى‌كنى، باطن را نيز از تخيّلات رديّه و اعتقادات سخيفه، مخلّى ساخته، به حليه آراء صحيحه و علوم حقّه، مزيّن و محلّى ساز.

و اعتبر بفضل اللَّه «عزّ و جلّ»، حيث خلق اسباب اللّباس لتستر العورات الظّاهرة، و فتح ابواب التّوبة و الانابة، لتستر بها عورات الباطن من الذنوب و اخلاق السّوء

مى‌فرمايد كه: به چشم عبرت و به ديده بصيرت، نظر كن فضل و كرم حضرت خداوند را به بندگان خود، كه چنان كه از براى ستر عورت ظاهر، اسباب چند خلق كرده است كه لباس باشد. همچنين از براى ستر عورت باطن نيز، كه معصيت و گناه باشد، اسباب چند مقرّر فرموده كه توبه باشد. كه تا چنان كه به اوّل، قبح ظاهر را مستور مى‌سازند و از رسوائى دنيا، فارغ مى‌شوند. به ثانى، قبح باطن را بر طرف ساخته از رسوائى آخرت فارغ باشند.

و لا تفضح احدا ستر اللَّه عليك اعظم منه، و اشتغل بعيب نفسك‌

يعنى: رسوا مكن هيچ كس را، از قبايحى كه از او مطّلع باشى، چرا كه «ستّار العيوب» قبايح تو را از غير پوشانيده و كسى را به او مطّلع نكرده، تو نيز به حكم:

«تخلّقوا باخلاق اللَّه».

، عيب كسى را فاش مكن و عيب‌پوش باش، و تا توانى مشغول ازاله عيبهاى خود باش، كار به ديگران مدار، و جرح و تعديل ديگران مكن، كه اطّلاع حال ديگرى كه «كما ينبغى» متعسّر بلكه متعذّر است.

و اصفح عمّا يعنيك امره و حاله‌

يعنى: اعراض كن و بگذر از هر چه به كار تو نيايد و نفع اخروى، كه اهمّ‌