ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٧٤ - باب بيست و سوم در بيان سلامتى

سرّك إلّا لمن هو اشرف منك في الدّين، و انّى تجد الشّرف، و اذا فعلت ذلك اصبت السّلامة، و بقيت مع اللَّه بلا علاقة.

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: اطلب السّلامة اينما كنت، و في اىّ حال كنت، لدينك و قلبك و عواقب امورك في اللَّه عزّ و جلّ‌

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: مؤمن بايد در همه حال و در هر جا كه باشد و به هر حال كه باشد، در پى حفظ دين و اعتقاد خود باشد، كه تا به اغواى شياطين انس و جنّ، انحرافى در آنها راه نيابد و به دل كه خزانه معارف الهى و اعتقادات است، فتورى بهم نرسد و وخامت عاقبت، كه نتيجه شقاوت است، عياذا باللَّه، روى ندهد.

فليست من طلبها وجدها

و نيست سلامتى دين و ستودگى عاقبت، چيزى كه هر كه او را طلب كند به آسانى به او تواند رسيد، و به سهولت به دست تواند آورد. بلكه موقوف است به جهاد نفس و مقاومت و منازعت با شياطين، و اين در غايت عسرت و دشوارى است.

فكيف من تعرّض للبلاء، و سلك مسلك ضدّ السّلامة و خالف اصولها، بل راى السّلامة تلفا، و التّلف سلامة

يعنى: چون توانند حفظ دين خود كرد، جمعى كه در دنيا گرفتار بلا و فتنه باشند، از بابت ملازمت حكّام جور و مصاحبت ارباب فسق. و به راهى روند كه ضدّ راه سلامت باشد و راه هلاكت را، راه نجات تصوّر كرده باشند و از راه هلاكت، خواهند به راه نجات رسند.

و السّلامة قد عزّت في الخلق في كلّ عصر، خاصّة في هذا الزّمان.