ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٣٨ - باب هيجدهم در تعريف آداب سلام

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: معنى السّلام في دبر كلّ صلاة، معنى الامان، اى من ادّى امر اللَّه و سنّة نبيّه صلّى اللَّه عليه و آله خاضعا له خاشعا منه، فله الامان من بلاء الدّنيا و براءة من عذاب الآخرة

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: معنى سلام در عقب هر نماز، امن و ايمنى است از عذاب آخرت، و اشاره است به آنكه هر كه نماز گزارد و ادا كرد، امر خدا را از واجبيها و سنّتيها از روى خشوع و خضوع، پس از براى او است ايمنى از عذاب آخرت.

و السّلام اسم من اسماء اللَّه تعالى، اودعه خلقه ليستعملوا معناه في المعاملات و الامانات و الانصافات‌

مى‌فرمايد كه: سلام نامى است از نامهاى الهى، و حضرت او «عزّ اسمه» امانت گذاشته است او را در ميان خلايق، تا اشاره باشد به آنكه، معنى سلام كه سلامتى است و عدم ميل از حقّ به باطل، بايد در ميان ايشان مروّج و مرعى باشد. و با هم در معاملات، مثل: بيع و شراء و اجاره، و ردّ امانتها و غير اين‌ها، در مقام نصفت و معدلت باشند و از شيوه ظلم و ستم، محترز باشند و اذيّت و آزار بهم نرسانند.

و تصديق مصاحبتهم فيما بينهم، و صحّة معاشرتهم‌

و از جمله فوايد امانت گذاشتن بارى «عزّ اسمه»، سلام را در ميان خلايق، آن است كه ايشان در مصاحبت و معاشرت با هم صادق باشند و از مكر و غدر محترز باشند. و به مقتضاى:

«المسلم من سلم المسلمون من يده و لسانه»،.

مسلمانان از دست ايشان در آزار نباشد.

و ان اردت ان تضع السّلام موضعه، و تؤدّى معناه، فاتّق اللَّه و ليسلم منك دينك و قلبك و عقلك، ان لا تدنّسها بظلمة المعاصى، و لتسلم‌