ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٤٨ - باب هفتاد و سوّم در وصيّت

الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ. فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ).

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: افضل الوصايا و الزمها ان لا تنسى ربّك و ان تذكره دائما، و لا تعصيه و تعبده قاعدا و قائما، و لا تغترّ بنعمته، و اشكره ابدا، و لا تخرج من تحت اثار عظمته و جلاله، فتضلّ و تقع في ميدان الهلاك، و ان مسّك البلاء و الضّرّاء و احرقك بنيران المحن‌

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: فاضل‌ترين وصيّتها، آن است كه هميشه به ياد خدا باشى و او را فراموش نكنى و عصيان و نافرمانى او را به خود روا ندارى و بندگى او را چنان كه مأمورى بجا آرى. و در هيچ حال نه در حال نشسته و نه ايستاده و نه در حال زحمت و نه در راحت، از او غافل نباشى و به نعمت او فريفته نشوى و نعمت او را در مصارف نالايق صرف نكنى و شكر نعمت او بجا آرى و از ذكر عظمت و بزرگوارى او غافل نشوى، تا به گمراهى و هلاكت نيفتى و لمحه‌اى از ياد عظمت و اداى شكر او غافل نشوى، هر چند مسّ كند تو را بلا و ضرّاء و بسوزد به آتش محنتها، چرا كه ابتلا به بلا، دليل قرب است، چنان كه گذشت.

و اعلم انّ بلاياه محشوّة بكراماته الابديّة، و محنه مورثة رضاه و قربه و لو بعد حين، فيا لها من انعم لمن علم و وفّق لذلك‌

بدان كه بلاها و دردهاى الهى، آميخته است به كرامتها و عزّتهائى كه هرگز انقطاع ندارد و نتيجه محنتها و زحمتهاى الهى رضاى پروردگار و قرب به جناب او است هر چند بعد از مدّتى باشد. چه، هر چه متيقّن الوقوع است، هر چند دير باشد كه نزديك است. خوشا حال كسى كه كوفتها و محنتهاى دنيا را به خود گوارا كند و توفيق اين را داشته باشد.

روى ان رجلا استوصى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله فقال: لا تغضب ابدا، فانّ فيه‌