ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٩٨ - باب هشتادم در جهاد و رياضت نفس

الغافلين، و فككت قلبك من اسر الشّيطان، و قدمت باب اللَّه في معشر الواردين إليه، و سلكت مسلكا رجوت الاذن بالدّخول على الملك الكريم الجواد الرّحيم، و استيطاء بساطه على شرط الاذن، و من وطئ بساط الملك على شرط الاذن، لا يحرم سلامته و كرامته، لأنّه الملك الكريم و الجواد الرّحيم‌

مى‌فرمايد كه: علاج اين خصلتهاى ذميمه، از اصل و فرع، دورى‌كردن است از خلايق، و ترك كردن دنيا است، و طلاق دادن راحت و در پى راحت نبودن، و از تعارفات ميان مردم كناره گرفتن، و منشأ شهوات و خواهشهاى نفسانى را از بيخ بر كندن، و وصول به اين‌ها ميسّر نمى‌شود مگر به دوام ذكر الهى، و ملازمت طاعت و بندگى، و تحمّل نمودن جفا و آزار خلق، و از ملامت خويشان و ساير مردم باك نداشتن، و شماتت دشمنان و اقربا را به خود آسان كردن. هر گاه تو اين‌ها را بجا آوردى پس به يقين گشوده‌اى به روى خود، درى از عطوفت و شفقت الهى را، و منظور نظر رحمت رحيم حقيقى شده‌اى، و از سلك غافلان بيرون رفته، در فرقه بيداران منسلك‌شده‌اى، و دل خود را از بند شيطان لعين خلاصى داده‌اى، و با گروه روندگان به جانب خدا ملحق گشته‌اى، و به راهى رفته‌اى كه رونده آن راه زود باشد كه مأذون شود به دخول بهشت و مرخّص شود به گذاشتن قدم بر بساط مالك الملوك، و هر كه قدم گذاشت بر بساط مالك الملوك، محروم نمى‌شود از سلامت از عقاب و عذاب، و دور نمى‌ماند از كرامت: «مفتّحة لهم الابواب».