ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤١٨ - باب شصت و هفتم در بيان حقّ و باطل

وعيده، و انّ القران كلامه، و انّه مخلوق، و انّه كان قبل الكون و المكان و الزّمان، و انّ احداث الكون و فناءه عنده سواء، ما ازداد باحداثه علما، و لا ينقص بفنائه ملكه، عزّ سلطانه و جلّ سبحانه، فمن اورد عليك ما ينقض هذا الاصل فلا تقبله، و جرّد باطنك لذلك، ترى بركاته عن قريب، و تفوز مع الفائزين.

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: اتّق اللَّه و كن حيث شئت، و في اىّ قوم شئت، فانّه لا خلاف لاحد في التّقوى، و التّقى محبوب عند كلّ فريق، و فيه جماع كلّ خير و رشد

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: بترس از خداوند عالم و هرگز از خوف الهى فارغ مباش، و هر گاه ملازم خوف و خشيت شدى و به مقتضاى آن عمل نمودى و از محرّمات و محظورات و شبهات، اجتناب نمودى و به صفت تقوى موصوف شدى، هر كجا كه خواهى باش و با هر قوم كه خواهى باش، كه با خوف الهى از هيچ كس و از هيچ مكان ضرر به تو نمى‌رسد. چرا كه تقوى، صفت مقرّبان الهى است، و در خوبى او هيچ كس خلاف ندارد، و در نزد جميع فرق محبوب و پسنديده است، و فرا گرفته است همه خوبيها را، و راهى است راست از براى رسيدن به رحمت الهى.

و هو ميزان كلّ علم و حكمة، و اساس كلّ طاعة مقبولة

مى‌فرمايد كه: تقوى ميزان همه علمها و حكمتها است. يعنى: علم و حكمت به تقوى سنجيده مى‌شود، اگر صاحب علم و حكمت، متّقى و پرهيزگار است. علم او علم است و حكمت او حكمت، و باعث نجات آخرت است، و اگر متّقى نباشد و به صفت تقوى موصوف نباشد، نه علم او علم است، و نه حكمت او حكمت. و