ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣١٢ - باب چهل و نهم در حرمت غيبت

آتش هيمه را. ظاهر اين كلام، دلالت بر احتياط مى‌كند، مگر آنكه محمول باشد بر مبالغه.

اوحى اللَّه عزّ و جلّ إلى موسى ابن عمران عليه السّلام: المغتاب اذا تاب فهو آخر من يدخل الجنّة، و ان لم يتب فهو اوّل من يدخل النّار

خداوند عالم، وحى كرد به حضرت موسى عليه السّلام كه: غيبت‌كننده اگر توبه كرد و از غيبت نادم و پشيمان شد، آخر همه داخل بهشت مى‌شود. و اگر توبه نكرد، پيش از همه داخل جهنّم مى‌شود.

قال اللَّه عزّ و جلّ: أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ‌ (حجرات- ١٢)

خداوند عالم در قرآن مجيد فرموده است كه: آيا دوست مى‌داريد شما كه بخوريد گوشت برادر مؤمن را مردار بوده. يعنى: غيبت كسى كردن، به مثابه گوشت بدن او خوردن است در حال مردگى.

و وجوه الغيبة تقع بذكر عيب في الخلق و الخلق، و الفعل و المعاملة، و المذهب و الجهل و اشباهه‌

بيان مى‌فرمايد طرق غيبت را، كه غيبت به چه چيز واقع مى‌شود، مى‌گويد كه:

واقع مى‌شود غيبت به ذكر كردن معايب كسى در خلقت، مثل آنكه فلان كس بد تركيب است، يا بد دندان است، و مثل اين‌ها.

يا در خلق، مثل آنكه بخيل است، يا حسود است، يا جبان است، و مانند اين‌ها.

يا در فعل، مثل ترك واجبات، يا فعل محرّمات.

يا در معامله، مثل آنكه بد خريد است، يا بد فروش است، و مانند اين‌ها.

يا در مذهب، مثل اينكه سنّى است، يا ملحد است.

يا در جهل، مثل آنكه نادان است و نفهميده است.

و اصل الغيبة تتنوّع بعشرة انواع، شفاء غيظ، و مساءة قوم، و تصديق‌